Thanks For Sharing

Thanks for sharing focust op de lotgevallen van drie seksverslaafden, die bereid zijn om hun leven om te gooien. Ze ontmoeten elkaar in een zelfhulpgroep waar ze in twaalf stappen verlost hopen te raken van hun probleem. De verhaalsaandacht wordt verdeeld tussen drie leden van de groep. Het centrale personage is Adam, die ondertussen al verscheidene jaren als geheelonthouder door het leven gaat. Dan is er Mike die vroeger ook alcoholverslaafd was en nu op allerlei manieren andere verslaafden wil helpen. En tot slot Neil, een arts die verplicht werd om aan de praatsessies deel te nemen nadat hij op de metro betrapt werd terwijl hij in het spitsuur tegen een vrouw zat aan te schurken. Na een tijdje flaneert ook Gwyneth Paltrow voorbij als nieuwe love interest van Adam, die vastberaden is om niet meteen vanaf het eerste moment met haar tussen de lakens te belanden.

Dé grootste verrassing van de cast is echter zangeres P!nk, die tegen alle verwachtingen in bewijst dat ze over een gezonde dosis acteertalent beschikt. Filmregisseur Stuart Blumberg kennen we van zijn schrijfwerk voor het hartverwarmende The Kids Are All Right (2011). In THANKS FOR SHARING maakt hij voor het eerst de overstap naar de regiestoel. Net zoals zoveel andere scenaristen die vóór hem hetzelfde circuit hebben afgelegd, brengt Blumberg het er met wisselend succes van af. Hij weet als scenarioschrijver wellicht als de beste hoe bepaalde situaties, scènes en personages er uit moeten zien, maar dat maakt van hem nog geen begenadigd filmer.

Na de eerste helft van de film krijg je dan ook de indruk dat Blumberg zijn aandacht niet optimaal heeft kunnen verdelen tussen scenario en regie, en in se op beide terreinen slechts half werk heeft geleverd. Het vertel- en filmtempo raakt wat uit balans, voorspelbaarheid steekt de kop op, de sfeer wordt enigszins inconsistent en van een originele, diepgravende aanpak is geen sprake. Zonde, want het opzet, de menselijke vertolkingen en de cinematografie van Yaron Orbach bulken van het potentieel. Leuk als verstrooiende weekendfilm, maar verre van memorabele cinema. Themagenoot Shame van Steve McQueen is qua toon een stuk grauwer, aangrijpender en als totaalpakket veel straffer.

Geschreven door DIMITRI DEWEVER

Thanks For Sharing

20/11/2013
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2013
Distributeur: 
Paradiso

Media: 

onomatopee