The Third Wife

Wat May, Xuan en Ha bindt, is zoveel meer dan eenzelfde echtgenoot. Hij blijft veelal buiten beeld. THE THIRD WIFE feministische film van een jonge vrouwelijke filmmaker, Ash Mayfair.

In het 19de-eeuwse Vietnam vaart May door de mist de camera en haar toekomst tegemoet. Als derde vrouw voegt ze zich bij het gezin van een veel oudere, introverte man, die ze terloops in haar bed tegenkomt. Een zoon baren is immers haar enige opdracht. Ze is veertien, nog maar een kind: net oud genoeg om zelf kinderen te baren, maar te jong om te begrijpen dat seks ook genot kan zijn. De twee andere vrouwen introduceren haar in een voor haar nieuwe cultus van affectie, seks en zelfliefde. Debuterend regisseur Ash Mayfair gaat daarbij subtieler te werk dan bijvoorbeeld Park Chan-wook in The Handmaiden: geen exuberante bedscènes en fetisjen, maar subtiele gestes en af en toe geësthetiseerd naakt.

Die esthetisering trekken Mayfair en haar DoP Chananun Chotrungroj radicaal door tot het laatste beeld. Met oog voor detail werken ze THE THIRD WIFE uit tot een visuele idylle die de ontsporende gezinssituatie verbloemt. De tweede echtgenote pleegt ontrouw, de oudste zoon van het gezin weigert te huwen en May botst pijnlijk tegen haar eigen verlangens. Visueel echter blijft de harmonie intact. Symmetrisch en gecentreerd portretteren Mayfair en Chotrungroj het leven van de drie vrouwen in de mistige natuur. Ze zijn ambitieus in hun stijlkeuzes en willen net niet te veel. Ondanks de gewaagde combinatie van diffuus, natuurlijk licht, pastelkleuren, kaders in kaders en symmetrie bereiken ze net geen kitsch. Dat het evenwicht bewaren moeilijk is, blijkt uit de momenten waarin de esthetisering het overneemt van de inhoud. De scène waarin alle vrouwen van het gezin zichzelf en elkaar op yogamuziek sensueel wassen is misschien iets te veel van het goede.

Los van die uitschuivers blijft Mayfairs boodschap duidelijk. Ze velt geen oordeel over kindbruiden, polygamie en uithuwelijking. Ze verheft de ene levensstijl niet boven de andere, maar vertelt de verhalen die ze als kind van haar grootouders hoorde. Geïnspireerd door hun leven toont Mayfair hoe een ogenschijnlijk simpele mathematische verhouding – een man plus drie vrouwen – met de dag complexer wordt. Ze vervalt daarbij niet in het hollywoodiaanse romcomcliché waarin rivaliserende vrouwen elkaar bestrijden op zoek naar de aandacht van die ene gespierde halfgod. De drie vrouwen uit THE THIRD WIFE houden elkaar los van hun gemeenschappelijke echtgenoot overeind. Hun relatie is intiem en warm, verkent de grenzen tussen zusterschap en erotiek, maar houdt hoe dan ook stand.

De man in het gezelschap dient slechts als bindmiddel tussen hen, als startpunt van hun onderlinge genegenheid. Mayfair weigert rechttoe rechtaan moraliserende kritiek te geven op polygamie an sich, maar voor de patriarchale dominantie die dat systeem in stand houdt, is ze niet mild. Met recht en rede past ze voor een representatie van de minderwaardige positie van de vrouw. Ze formuleert daarentegen een subtiele kritiek door de vader des huizes monddood te maken. Hij is dan wel degene die zijn echtgenotes een voor een, keer op keer zwanger maakt, een stem heeft hij niet. Slechts twee keer krijgt hun man van Mayfair het woord: een eerste keer wanneer hij de inmiddels hoogzwangere May verzucht om seks – hij krijgt het deksel op de neus –, een tweede keer wanneer hij het gearrangeerde huwelijk van zijn oudste en enige zoon wil annuleren – alweer zonder resultaat. Zonder agency, zonder recht van spreken reduceert Mayfair zijn schijnbaar belangrijke functie. Hoewel hij in theorie geldt als verbindende schakel tussen de drie vrouwen, hebben ze hem niet nodig voor hun portrettering. Zonder hem bestaan ze. Zonder hem emanciperen ze zich.

THE THIRD WIFE is beschikbaar voor thuiskijken op Lumierefilms.be, Dalton.be en UniversCine.

Geschreven door HANNE SCHELSTRAETE

The Third Wife

Regisseur: 
Productiejaar: 
2018
Distributeur: 
MOOOV

Media: