Tiger King

Absurd, excentriek en decadent, maar ook vuil, zielig en duister. Eigenschappen in overvloed om TIGER KING te beschrijven. De documentairereeks van Netflix oogt als een grimmige parodie waarin bizarre realiteit fictie overtreft.

You know why animals die in cages? Their soul dies”, jammert de excentrieke ex-tijgereigenaar Joe Exotic over de telefoon vanuit zijn cel. Een nogal hypocriete uitspraak, want in TIGER KING volgen we Joes controversiële aanpak als baas van een private zoo en zijn strijd met andere dierenparken die hem uiteindelijk naar de gevangenis zou leiden. Joes telefoontjes vanuit de bajes vormen een rode draad in de serie en maken vanaf de eerste minuten al duidelijk dat het niet goed zal aflopen voor de tijgerfanaat. Zijn gevangenschap verleent Netflix ook de mogelijkheid om de docureeks binnen een geliefd genre vorm te geven. Het streamingplatform dompelt zich namelijk maar al te graag onder in de truecrimegolf en maakt van TIGER KING een sensationele speurtocht. Daarvoor gebruikt Netflix klassieke technieken. Rode stoffen draadjes verbinden headshots op een plattegrond, waardoor het scherm regelmatig verandert in het prikbord van een detective. Acteurs reconstrueren delen van getuigenissen. De kijker krijgt undercoverbeelden en opnames van politiecamera’s te zien die bij de minste schok van de lens sensatie opwekken. En er treedt af en toe een computerscherm op de voorgrond waarop met gedramatiseerde muisklikken informatie aan het licht komt. Met spectaculair montagewerk hoopt Netflix het publiek tot de laatste aflevering mee te sleuren.

De één zijn dood is de ander zijn brood

Als er echter een onderwerp geen sensatiezoekende montage nodig heeft, dan is het wel het extravagante leven van Joe Exotic. Dat wist ook televisiemaker Rick Kirkham, toen hij jaren geleden een unieke realityserie zag in de levenswandel van de parkeigenaar. Vijf jaar lang volgde Kirkham de misfit met nektapijt, wat exceptioneel beeldmateriaal opleverde. Zo zien we Joe Exotic, geilend op macht, zichzelf kronen tot tijgerkoning op een geïmproviseerde troon midden in een kooi gevuld met volgroeide tijgers. Realiteit overtreft fictie en zorgt voor zeer donkere hilariteit. De realityserie van Kirkham zou ongetwijfeld concurrentie gevormd hebben voor de Kardashians mocht zijn levenswerk niet in vlammen zijn opgegaan tijdens een brand op het park. Enkel de beelden van Joes lugubere webshow (waaronder de kroning tot tijgerkoning) bleven bewaard op het wereldwijde web. De één zijn dood is de ander zijn brood, want door de berg verloren beelden kon de mythe rond Joe Exotic nog wat rijpen en kreeg Netflix de kans om een crimedocumentaire rond de tijgerkoning te draaien. Het royale aanbod aan misdaadelementen maakt van TIGER KING misschien zelfs de ultieme crimedocumentaire. Drugs, seksuele intimidatie, fraude, dierenmisbruik, illegale dierenhandel, moord en slavernij … de overvloed aan misdaden in combinatie met de compleet gestoorde, geweer- en drugsverslaafde, fanatieke Joe Exotic doet de serie surreëel aanvoelen en biedt genoeg materie voor een nieuwe Tarantino.

Een lange staart

Daarbovenop maakt Netflix van TIGER KING een strijd tussen Joe en dierenactivist Carole Baskin. Hun krachtmeting en de mysterieuze verdwijning van Baskins ex-man, waarbij een aantal vingers naar de activist wijzen, doet de misdaadserie haast in een soap verglijden. In zijn strijd tegen de activist en PETA (People for the Ethical Treatment of Animals) wordt Joe deels bijgestaan door Antle Baghavan, een al even bijzondere dierenparkeigenaar met persoonlijke harem. Joe, Carole en Antle houden er elk een persoonlijke sekte op na. Zo sprokkelt Joe zijn troepen uit de gevangenis, rekruteert Carole uit hartstochtelijke dierenactivisten en werft Antle jonge, naïeve dierenknuffelaars.

Na de eerste spectaculaire aflevering die het onwaarschijnlijke personage van Joe schetst, krijgen zowel Baghavan als Baskin een eigen aflevering die hun levensverhaal en missie vertelt. Het verhaal evolueert naar een strijd tussen stammen om de tijgerkroon. Via sociale media bestoken ze elkaar voortdurend met een spervuur aan beschuldigingen. Om dat in beeld te brengen deinst TIGER KING er niet van terug om af en toe het scherm om te vormen tot een Facebookpagina of Tinderprofiel. In de derde aflevering bereiken het conflict en de reeks hun hoogtepunt. Daarna verdampen absurditeit en decadentie in vuil speurwerk. De vier volgende afleveringen focussen bijna volledig op de ondergang van Joe Exotic, waardoor de opgebouwde balans tussen de personages vervaagt. Nieuwe personages worden geïntroduceerd, maar kunnen niet opboksen tegen de gigantische karakters van de gevestigde waarden Joe, Carole en Antle. Het resterende verhaal wordt onnodig uitgerekt en had evengoed in één aflevering gepast. Waar de eerste drie afleveringen als volwaardige afzonderlijke documentaires kunnen doorgaan, steunt het laatste deel van de reeks te hard op het eerste en krijgt TIGER KING daardoor een te lange staart. De makers wisten dat ze goud vasthadden en probeerden tevergeefs de waarde te verhogen.

Geschreven door PIETER DESAEVER

Tiger King

Genre: 
Productiejaar: 
2020
Distributeur: 
Netflix

Media: 

onomatopee