A Touch of Sin

Onverschilligheid, vernedering, gelinkt aan sociale onrechtvaardigheid vormen de rode draad door A TOUCH OF SIN, een eigentijdse morele vertelling van de Chinese politieke filmer Jia Zhang-ke. De maker van ‘Platform’, ‘Unknown Pleasures’, ‘The World’, ‘Still Life’ en ‘24 City’ koos daarvoor als filmgenre de roadmovie en liet zich inspireren door de martial arts cinema van KingHu

Een immense vrachtwagen ligt gekanteld op een kruispunt van wegen in een bergachtige streek. De vuurrode tomaten waarmee de vrachtwagen geladen was, liggen verspreid op de weg. Een man op een zware moto komt aangereden, stopt, zet zijn tanden in een tomaat en rijdt verder. Net op dat ogenblik zien en horen we in de verte een ontploffing. Een explosie in een mijn allicht.

Deze machtige openingsscène van A TOUCH OF SIN (Tan Zhuding is de oorspronkelijke titel) is een en al metafoor voor hoe het met China vandaag is gesteld. Een land vol contrasten en helemaal uit balans geraakt. Omdat het veel te voortvarend wou gaan. Een snel evoluerende economische grootmacht, een mastodont in volle ontwikkeling die het individuele zelfbewustzijn fnuikt, dan wel platwalst. Mensen trekken bovendien weg uit de eigen streek, zoeken werk waar het te vinden is en raken ontworteld, als ze al niet totaal vervreemd zijn geraakt van traditie, cultuur, moraal. Het is niet louter een Chinees fenomeen maar een problematiek van alle tijden, alle landen en alle continenten.

Filmmaker Jia Zhang-ke, de belangrijkste chroniqueur van de maatschappelijke ontwikkelingen in het China van vandaag, reflecteert daarover aan de hand van vier personages, vier verhalen, vier regio’s die naadloos in elkaar overgaan. In het spoor van zijn personages reizen we mee, van noord naar zuid, waarbij onderweg verschillende aspecten van deze kantelende maatschappij de revue passeren. Met als gevolg? Vier doden: drie moorden en een zelfmoord. Incidenten uit de provincies Shanxi, Chongqing, Hubei en Guangdong. Jia Zhang-ke is scherp.

Je voelt de verontwaardiging voor de gang van zaken. Alsof hij de koorts meet van een staat, geplaagd door vragen die individuen alleen maar kunnen beantwoorden met bruut, extreem geweld. De verhalen zijn uit het leven gegrepen, lijken wel berichten uit de krant van gisteren gescheurd: nieuws uit de onderbuik van China. Verhalen gedrapeerd rond vier totaal verschillende personages, van wie elk ook is gelinkt aan een dier uit de Chinese astrologie: ‘tijger’ Dahai, een ex-mijnwerker, klaagt de corruptie en het sociale onrecht in zijn streek aan, Zhou San moordt en steelt uit verveling, maar is gehecht aan zijn familie – hij is het die moet stoppen voor een vrachtwagen waarmee een schilderij, Madonna-met-kind-Jezus, wordt vervoerd, net hij, op weg naar zijn vrouw en hun zoontje...

‘Slang’ Xiao Yu, gespeeld door Jia’es echtgenote (ook te zien in Io sono Li), receptioniste in een sauna, hengelt tevergeefs naar de liefde van een getrouwde man. En de vierde protagonist, een jongeman, is gedwongen van de ene job in de andere te stappen... Nooit wordt het uitdrukkelijk – het speelt onbewust – al duiken religieuze iconen of tekens van zingeving (tempels, beelden uit het Chinese boeddhisme) herhaaldelijk in de film op. In Shanxi, niet toevallig de geboortestad van Jia Zhang-ke, staat een standbeeld van Mao (zaliger gedachtenis) dat uitkijkt over de stad waar Dahai getuige is van het faillissement van de collectieve maatschappij zoals Mao die propageerde.

In zijn eentje klaagt de ex-mijnwerker openlijk de corruptie en het machtsmisbruik van de plaatselijke autoriteiten aan die de mijn hebben verkocht. Het wordt een uitzichtloze strijd van David tegen Goliath. Zo is elk verhaal een aanslag op de menselijke waardigheid. Of dat nu corruptie wordt genoemd, agressiviteit, onverschilligheid, een tekort aan liefde, werkloosheid... Geweld is in de ogen van machteloze outsiders, gevangenen van hun onmacht en woede, het meest directe middel om het onrecht dat hun is aangedaan te wreken. A TOUCH OF SIN sluit stilistisch meer aan bij Jia’s debuutfilm Xiao Wu (Pickpocket) dan bij zijn meer documentaire werk met Platform (2000) en Gouden Leeuw Still Life (2006) als meest uitgesproken exponenten.

Jia’s A TOUCH OF SIN vertrekt van Shanxi, een landbouwstreek om uit- eindelijk Dongguan te bereiken, een stad in de provincie Guangdong. Van een gekantelde, met tomaten geladen vrachtauto, tot een optreden van een straattheatergroep waarvan de hoofdactrice zich rechtstreeks tot de kijker richt, ons een spiegel voorhoudt. En ons diep in onze ziel doet kijken. Want niemand is onschuldig. Meesterlijke cinema eens te meer, getekend Jia Zhang-ke en zijn begenadigde chef foto Yu Lik-wai.

Geschreven door FREDDY SARTOR

A Touch of Sin

11/12/2013
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2013
Distributeur: 
Cinéart

Media: 

Trailer: 

qaSKRxSUQyE

onomatopee