Toy Story 4

Na het bitterzoete ‘Toy Story 3’ (2010), die volwassenen huilend op de knieën dwong, liet mirakelstudio Pixar een heel klein gaatje voor een vervolg. Enkel op het juiste moment en met het juiste scenario zou het in ons collectieve geheugen gebrande speelgoed terugkeren naar het witte doek. Dat moment is … nu.

Veel andere quadrilogieën beten in het zand. Toch vindt deze vierde episode de perfecte toon en het gepaste verhaal om het finaal lijkende afscheid van Andy en het speelgoed tot een katalysator te maken voor een toegenomen bewustwording bij de meest iconische filmsheriff, Woody. In 1995 lanceerde John Lasseter, die voor zijn tumultueuze verwijdering uit de studio schreef aan dit vervolg, computeranimatie als een nieuw filmmedium. De originele Toy Story was de visuele antithese van Disneys gekunstelde, ultraklassieke sprookjes. Een glossy uitdager van de gekende conventies die referenties aan pop art en de moderne, commerciële wereld omhelsde. Een kwarteeuw later zijn de dynamiek, de vitaliteit en de centrale thema’s bewaard gebleven. Meer nog, ze zijn uitgediept. De scepsis die – best wel terecht – opborrelde bij de aankondiging om de afgesloten trilogie voort te zetten, blijkt voor niks. Pixar is erin geslaagd om wat een melkkoe leek te transformeren tot een hilarisch, ongelooflijk filmisch en noodzakelijk hoofdstuk voor Woody en co.

In dit voorlopige sluitstuk kan de cowboy duidelijk geen afstand nemen van het verleden en zijn initiële bestaansreden: zijn eigenaar gelukkig maken en helpen opgroeien. Het jonge speelmaatje Bonnie is Andy niet en Woody ziet met lede ogen aan hoe hij stof zit te vreten. Wanneer Bonnie in haar klas een spork – inclusief plakoogjes en Play-Doh – ineenknutselt van wat afval en die Frankenstein-gewijs tot Forky doopt, bewijst het de ideale vondst van de makers te zijn voor een achtbaan van ontzagwekkende proporties. Woody ontfermt zich over de nieuwste familietelg en leert hem om te gaan met Bonnie. Op roadtrip met het hele gezin ontsnapt het levende bestek en zet zo een avontuur in gang dat de porseleinen vrijgevochten herderin Bo Peep herintroduceert.

Regiedebutant Josh Cooley en zijn coscenaristen, onder wie Andrew ‘Wall-E’ Stanton, creëerden een ingenieuze kleurenbom vol fysieke comedy, emotionele openbaringen, eng antiquair, The Shining-knipogen, opwindende personages en met – ergens op de achtergrond – een kind met twee moeders. Was het origineel al een eigenzinnig reliek van technologische vooruitgang, dan kijk je hier helemaal je ogen uit. Bijwijlen fotorealistisch (zoals in de regenachtige cold opening waarin een spannende redding wordt ingezet) en altijd gedetailleerd; Pixar laat andere commerciële animatiestudio’s achter met het schaamrood op de wangen, zowel visueel als inhoudelijk. Canonieke personages als Rex en Mr. Potato Head mogen dan het voorplan verlaten, ze worden waardig vervangen door onder meer de Canadese daredevil Duke Caboom en het letterlijk onafscheidelijke pluchen duo Ducky en Bunny, dat Buzz Lightyear op sleeptouw neemt.

Doet de film bij aanvang nog aan als een uitgesponnen kortverhaal, eens diep in het melancholische slot toont dit portret van een twijfelende ziel zijn ware aard. Pixar wist waar het naartoe wou. Geen enkele lach of traan is gestolen. De Toy Story-films mogen dan kinderlijke charme uitstralen, ze zijn bevragingen van ons bestaan, ons levensdoel en onze verantwoordelijkheden ten opzichte van onszelf en onze medemens. Existentiële crises, exploraties van onze vergankelijkheid, zelfs het worstelen met onze (on)afhankelijkheid, Pixars vierdelige kroonjuweel is een volwassen analyse van zoveel meer dan wat het betekent een speeltje te zijn. “Reach for the sky” en “To infinity and beyond” zijn niet toevallig de bekendste Pixarqoutes.

Vertoningen: cinenews.be. Meer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in je bus met een abonnement.

Geschreven door SVEN HOLLEBEKE

Toy Story 4

26/06/2019
Regisseur: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2019
Distributeur: 
The Walt Disney Company

Media: 

onomatopee