The Two Popes

Eind 2019 gooide Netflixfilm ‘Roma’ hoge ogen met een bioscooprelease in de eindejaarsperiode. Nu is het de beurt aan een drieslag van de streamingreus: na ‘The Irishman’ en ‘Marriage Story’ volgt pausenportret THE TWO POPES van Fernando Meirelles, de regisseur van ‘Cidade de Deus’ en ‘The Constant Gardener’.

Volgens de klassieke mediaverslaggeving over de rooms-katholieke kerk werd de ‘reactionaire’ Benedictus (Joseph Ratzinger) in 2013 opgevolgd door de ‘progressieve’ Franciscus (Jorge Mario Bergoglio). Wie de toestand van de wereld anno 2020 nuchter beschouwt, moet vaststellen dat het bij de twee pausen gaat om gradaties van conservatisme binnen een de facto behoudsgezind instituut. Maar dat beiden een heel andere stijl hebben, staat buiten kijf. Dit alles vormt het onderwerp van de nieuwste Netflix-productie THE TWO POPES, gebaseerd op een toneelstuk van Anthony McCarten, scenarist van Bohemian Rhapsody en Darkest Hour. Na de dynamisch gemonteerde verkiezing van Ratzinger tot 265ste paus vertraagt het verhaal aanzienlijk. In een reeks lang uitgesponnen gesprekken over twee dagen krijgen we de toenadering en groeiende sympathie te zien tussen de antipoden Ratzinger en Bergoglio. De Duitser voelt zich onmachtig om de groeiende problemen van de kerk (onder meer de falende doofpotstrategie betreffende pedofiele priesters) aan te pakken en overtuigt de onwillige Argentijn om het roer over te nemen. Dit vrij theatrale gegeven wordt boeiend gehouden door een intelligente aanwending van locaties (onder meer de Sixtijnse Kapel), de uitstekende dialogen en de organische inbedding van flashbacks (in zwart-wit en in een kleiner beeldformaat). Daarbij gaat THE TWO POPES Bergoglio’s dubbelzinnige houding tegenover de Argentijnse junta in de jaren 1970 en 80 niet uit de weg. Fernando Meirelles kan een vreemde keuze lijken om dit verhaal te verfilmen, maar in de felle kleuren en wriemelende mensenmassa’s van de Argentijnse scènes herkennen we de cineast van Cidade de Deus en The Constant Gardener. Daarbovenop komt het duel tussen twee topacteurs. Anthony Hopkins als Ratzinger speelt (alweer) een hoogst vermakelijke versie van zichzelf. Maar vooral Jonathan Pryce (in een overtuigende afwisseling van Spaans, Italiaans en Engels met Argentijns accent) maakt indruk als de aankomende paus tegen wil en dank. Aan het eind van de rit is THE TWO POPES een knap gemaakte en zelfs ontroerende fictieve inkijk in de coulissen van de kerk.

Vertoningen: cinenews.be. Meer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in je bus met een abonnement.

Geschreven door GORIK DE HENAU

The Two Popes

11/12/2019
Regisseur: 
Scenario: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2019
Distributeur: 
Netflix

Media: 

onomatopee