Tyrannosaur

Wanneer we Peter Mullans getroebleerde personage met een sloophamer zijn tuinhuis zien te lijf gaan krijgen we alles ineens: de drang om met het verleden af te rekenen, het verlangen dat alles anders zou zijn, maar tegelijk ook agressie waar niet aan te ontsnappen valt. De oorzaak van het probleem kan nooit de oplossing zijn. Deze film lijkt in het verlengde te liggen van het sociaal realisme van Mike Leigh en Ken Loach, meesters in het maken van portretten van de Britse onderklasse.

Als geen ander weten deze auteurs de sociale verstikking vorm te geven en op het publiek over te brengen, met een helder afgelijnd maatschappijbeeld waarbij de ongelijkheden worden aangekaart. De jongste tien jaar komen er echter uit het Verenigd Koninkrijk talloze films die ten onrechte als sociaal-realistisch worden bestempeld. Toegegeven: ze spelen zich vaak af in de laagste regionen van de samenleving, but that isn’t the f*ckin’ point, is it?

 

Een nieuwe generatie cineasten is opgestaan (Lynn Ramsey, Andrea Arnold, Duane Hopkins,…) en deze plaatst de toeschouwers voor ernstig morele dilemma’s die niet éénduidig kunnen worden opgelost. Doel is niet langer realisme in beeld te brengen, maar echte reacties op te roepen. TYRANNOSAUR speelt zich niet af in de onderbuik van de samenleving, maar in de buik van de toeschouwer. De nu als filmregisseur debuterende acteur Paddy Considine, die het scenario ook zelf schreef, bedient zich van een mooi in beeld gebrachte esthetiek. Maar de visuele bovenlaag verzacht de impact van de gebeurtenissen niet.

 

Tevergeefs zoeken we naar oorzaken en verklaringen, terwijl de filmer ons wil vasthouden in wat er hier en nu gebeurt. Joseph zit in zijn eigen bestaan gevangen; er is geen rust, alleen maar agressie. En, hoewel hij het zelf niet beseft, is hij op zoek naar verlossing. Om die reden klampt hij zich vast aan winkelverkoopster Hannah, prachtig vertolkt door Olivia Colman. Zij wordt thuis door haar echtgenoot misbruikt en vernederd. Considine bouwt het verhaal associatief op, waarbij elke personage een echo van een ander zou kunnen zijn.

 

TYRANNOSSAUR is een film over huishoudelijk geweld op alle niveaus, een verontrustend meesterwerk omdat we niet anders kunnen dan het te verdragen en pas na de aftiteling tot conclusies kunnen komen over ons eigen leven en dat van anderen.

 

Geschreven door BRAM DE SUTTER

Tyrannosaur

25/04/2012
Regisseur: 
Productiejaar: 
2011
Distributeur: 
Imagine

Media: 

Trailer: 

lOX5KaVjqnE

onomatopee