Une vie contre l'oublie

Wie vandaag naar de opeenvolgende crisissen kijkt, vraagt zich wel eens af hoe het gesteld is met de erfenis van mei 68. Betalen we nu de torenhoge successierechten of is alles al verkwanseld door verzuring en gearriveerde soixante-huitards? Of nemen nieuwe protestbewegingen de draad weer op?

De documentaire UNE VIE CONTRE L’OUBLI over de in Brussel geboren journalist en documentairemaker André Dartevelle (1944-2015) tracht alvast de spirit van kritisch verzet levendig te houden. De reportages en films van deze “cinéaste résistant” stonden helemaal in het teken van solidariteit en emancipatie. In de ‘Cycle de la parole ouvrière’ over het verval van de Waalse industrie in de jaren 70 en 80 wilde Dartevelle “de crisis voelen door ze te filmen”. Filmmaakster Kita Bauchet laat zijn werk in vrij lange fragmenten voor zich spreken en vult aan via interviews met hem en enkele naaste collega’s: redactiechef Josy Dubié, monteuse Emmanuelle Dupuis, filmproducenten Hugues Le Paige en Luc Dardenne, filmmaker Michel Khleifi … Deze bescheiden aanpak biedt alle ruimte aan de films van Darteville, die gaan over vijf decennia socio-economische evolutie in België, buitenlandse conflictgebieden en vergeten kunstenaars.

Dartevelle was een man van het woord die zich ontpopte tot cineast, en in zijn films ‘de sprakelozen’ aan het woord liet. Zijn eigen jeugd in een gezin waar een afstandelijke stilte heerste, bleef een drijfveer. In zijn memoires Si je meurs un soir (onlangs uitgegeven door Éditions du Cerisier) beschrijft Dartevelle zichzelf als een “docteur de la parole”. Interviews waren altijd cruciaal in zijn televisiereportages en documentaires: “Ik zette mijn gesprekspartners oog in oog met mij, en met zichzelf. Het interview plaatste hen in de film centraal. Niets was belangrijker dan zij. (…) Ik bevrijdde hun woorden, die middel en doel werden, ontwaken en groei.” UNE VIE CONTRE L’OUBLI illustreert dat met een sterk fragment waarin Dartevelle een arbeider vraagt iets te zeggen alsof zijn directeurs voor hem staan. De man twijfelt, maar kijkt dan toch de camera in en neemt het woord. Luc Dardenne, meermaals coproducent van Dartevelle, benadrukt: “Als de camera er niet was geweest, had die man nooit zo gepraat. (…) Zijn films zijn monumenten van menselijkheid en van filmkunst.” En van blijvend engagement.

Geschreven door BJORN GABRIELS

Une vie contre l'oublie

05/10/2016
Regisseur: 
Scenario: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2016
Distributeur: 
Flagey

Media: