Ventoux

Het cliché wil dat “het boek beter is dan de film”. Doorgaans lijkt een adaptatie louter een illustratie van het verhaal. Zelden wordt een roman adequaat tot een film herwerkt. Maar wat doe je met een boek dat in feite op een filmscenario is gebaseerd? De Nederlandse sportjournalist en columnist Bert Wagendorp werd gevraagd om een scenario te bedenken over vier mannen en de Mont Ventoux, een icoon van het ruwe hooggebergte in de Tour de France. Uiteindelijk zouden het vijf jongens en een meisje worden. En (later) vier vijftigers en een vrouw.

Toch is het daarop gebaseerde boek stukken beter dan de film. Zo kom je halverwege de roman pas te weten dat de achttienjarige Peter (de dichter) een fatale val maakte. De film begint ermee. Vervolgens zijn we dertig jaar verder en kijken vier vrienden terug op hun tienertijd. Peter was bevriend met David (nu eigenaar van een reisbureau), Joost (hoogleraar fysica), Bart (journalist) en André (ex-drugsdealer). Elk op hun manier waren de hechte kameraden verliefd op Laura. In het boek is David een Surinamer, in de film een … Vlaming. Af en toe heeft Wagendorp het over het accent van de Achterhoek. In de film praat iedereen vlekkeloos Nederlands en heeft David na een dikke dertig jaar Nederland niets van zijn Vlaamse tongval verloren. Het zijn slechts details.

Hét probleem van VENTOUX is het gebrek aan intens drama. Zo hebben Peter en Laura in de roman een speciale band, ingegeven door twee films van Liliana Cavani waarvan Peter weg was. In de film is deze link met The Night Porter en Beyond Good and Evil en het eruit voortvloeiende machtsspel jammer genoeg volledig weggelaten. De toon zou alvast iets grimmiger zijn geweest, wat niet zou werken in de luchtigheid van het geheel. De plot met de vrienden die naar de Provence trekken om er de Ventoux te bedwingen, kun je in het boek interpreteren als een metafoor voor opgroeien en alle problemen die dat met zich meebrengt. De filmversie is vrij anekdotisch. En ja, de band tussen jongens en (later) mannen is in deze lichte tragikomedie weliswaar voelbaar maar de spanningen zijn afwezig. Zelfs in die mate dat je het gevoel krijgt dat, net wanneer het opwindend dreigt te worden, de schaar in het aangekondigde drama wordt gezet om plaats te maken voor frivoliteit en vluchtigheid.

Geschreven door PIET GOETHALS

Ventoux

27/05/2015
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2015
Distributeur: 
September Film

Media: