Vinyl Seizoen 1

DE PILOOTAFLEVERING van dit razend ambitieuze HBO-werkstuk over de muziekindustrie in het Amerika van de jaren 70 klokt af op net geen twee uur, en is geregisseerd door niemand minder dan melomaan Martin Scorsese. Een tweede seizoen werd besteld vrijwel meteen na de uitzending van die aflevering in februari 2016. Op 22 juni echter, een goede maand nadat de seizoensfinale was uitgezonden, maakte HBO wereldkundig die beslissing in te trekken. VINYL bleek schromelijk onder de verwachtingen te blijven steken. En die verwachtingen waren behoorlijk hoog. Begrijpelijk. Kijk maar eens naar de namen van de vier showrunners: een concept van Terence Winter, de man die ettelijke afleveringen van The Sopranos schreef, showrunner was van Boardwalk Empire en een Oscar won voor zijn schrijfwerk aan het filmscenario van The Wolf of Wall Street, Rolling Stone Mick Jagger, die in de jaren 70 bij Scorsese al een soortgelijk idee voor een langspeelfilm pitchte, Rich Cohen, een non-fictieschrijver die publiceert in bladen zoals Vanity Fair en Rolling Stone, en de bevlogen Marty himself, een man die bekend staat om zijn grote passie voor en kennis over muziek. Hoe kan je de mist ingaan wanneer deze vier connaisseurs de handen in elkaar slaan voor een vertelling badend in seks, drugs en rock-’n-roll? HBO-topman Casey Bloys stelde het simpel: “It didn’t land.”Of vrij vertaald: de mayonaise pakte niet. En hoewel HBO haar series vaak meer dan een kans geeft, wars van kijkcijfers en kritische appreciatie, vonden ze het dit keer toch niet de moeite waard. VINYL is dan ook een behoorlijk dure vogel wat productiekosten betreft, en de lage kijkcijfers verantwoordden een voortzetting simpelweg niet. Al zegt natuurlijk nog niks over de kwaliteit. In VINYL volgen we Richie Finestra, een gepassioneerde, grofgebekte platenbaas met een excellent oor voor nieuwe muziek, die in een gehaaide wereld zijn hoofd boven water tracht te houden. De zaken gaan niet goed, en zijn American Century Label balanceert op de rand van het faillissement. Het Duitse Polygram biedt een uitweg in de vorm van een overname, maar Finestra krijgt het niet over zijn hart zijn label van de hand te doen, en wil zichzelf heruitvinden. Zijn medeaandeelhouders reageren woedend, en de werkzekerheid in het bedrijf staat op springen. Wanneer Finestra daarenboven betrokken raakt bij een moordzaak, en na een peperdure misser in Vegas bij een maffiabaas moet gaan aankloppen voor een lening, raakt hij in een neerwaartse spiraal. Dat is de vintage Scorsese-signatuur natuurlijk, die ook in de visuele stijl kan worden herkend in de strakke en scherpe montage, begeleid door het beste wat de muziek van weleer te bieden heeft. Maar het is niet altijd een Scorsese grand cru. De zijstappen rond de moordzaak en maffiabaas brengen de bekende formules aan. Ze zijn op zich niet slecht, maar ze voegen weinig toe aan wat we al eerder gezien hebben in films zoals Taxi Driver, Goodfellas en Casino. Het muziekindustriegegeven is een veel frisser narratief dat bij momenten wat uit het oog wordt verloren. De moordzaak is ook bevreemdend in die context. Het lijkt alsof deze uitwas de foute serie komt binnengewaaid. VINYL kent een moeilijke start, met een loodzware pilootaflevering. Het is een ellenlange onderneming vol vreemde tempowisselingen en bijna absurde gebeurtenissen die als ongerijmd aanvoelen. Wie deze aflevering weet uit te zitten, zal ongetwijfeld snel een kwaliteitsverbetering opmerken. Bobby Cannavale tekent voor de hoofdrol. Hij werd gecast na zijn imposante doortocht als gangster Gyp Rosetti in het derde seizoen van Boardwalk Empire, een rol die hem een Emmy opleverde. Hij raast als een wervelwind door de afleveringen en tilt de hele onderneming in zijn eentje naar een hoger niveau. Richie en zijn label zijn fictief, maar echte artiesten zoals Lou Reed, David Bowie en Elvis Presley maken hun opwachting. De soundtrack is natuurlijk fantastisch; de liefde voor muziek spat van het scherm. De serie zit vol kleurrijke figuren die voor een extravagant losbandig leventje kiezen; sommigen van hen worden al te stiefmoederlijk behandeld wat karakterontwikkeling betreft. VINYL heeft zijn gebreken, dat staat vast, maar het is bijzonder opwindende televisie. Er had veel meer in kunnen zitten, maar zoals het nu is stelt het ook nooit écht teleur. VINYL, te nemen of te laten.

Geschreven door NIELS LAVEREN

Vinyl Seizoen 1

01/10/2016
Genre: 
Productiejaar: 
2016
Distributeur: 
Warner Bros.

Media: