Weird City

Met Jordan Peele als medebedenker, een slim huis met de stem van Mark Hamill en acteurs zoals Ed O’Neill, Dylan O’Brien, Steven Yeun en Awkwafina lijkt WEIRD CITY op het eerste gezicht al een schot in de roos. YouTube vestigt hiermee voor de eerste keer echt de aandacht op zijn streamingplatform, maar dat aanbod vormt momenteel weinig concurrentie voor marktleiders zoals Netflix en Hulu.

De zesdelige sciencefictionserie speelt zich af in de futuristische stad Weird, die opgesplitst is door The Line. ‘Above The Line’ wonen de Haves, bevoordeelde mensen van wie de levens volledig bepaald worden door technologische hoogstandjes. ‘Below The Line’ wonen de Have-Nots, mensen die volgens de bovenklasse afkomstig zijn uit een andere, minderwaardige wereld.

Elke aflevering schotelt ons een ander verhaal en thema voor, met Dr. Negari’s personage, een gestoorde professor, als enige rode draad door de hele serie. Het futuristische concept en de aparte verhaallijnen per aflevering die je verstand te boven gaan doen heel hard denken aan Netflix-hit Black Mirror, maar is hier veel luchtiger en humoristisch. Al moet je wel te vinden zijn voor de vooral absurde humor en satire. De absurditeit trekt zich ook door naar de vertolking van personages die soms heel overdreven worden afgebeeld. Hun handelingen of de regels in de stad komen over als een aanklacht tegen onze wereld van vandaag. (Of je kan het zien als een reflectie.) In aflevering 5 scheppen twee koppels op over hun goede daden (vuilnis oprapen of organisch eten en leven), waarna ze samen besluiten een ‘arm’ kind van Below The Line te helpen. Ze willen hem niet alleen sponsoren, maar echt fysiek in contact komen met de jongen en zijn leefomgeving. En dus besluiten ze hem te kidnappen.

Levensstijl als oogopener

De serie laat een bevreemdende indruk achter. De commercials die deel zijn van het verhaal zien er goedkoop en onprofessioneel uit, maar behoren toe aan de overdreven en karikaturale levensstijl van de personages gevestigd in Above The Line. Andere elementen, zoals de hoogtechnologische huizen en apparaten, zijn wel realistisch en goed uitgewerkt. De onuitstaanbare futuristische muziekbands met weinig inhoud doen je als kijker even de wenkbrauwen fronsen. Ook sommige personages doen je twijfelen om verder te kijken. Ze worden wat dom en goedgelovig geportretteerd door de makers en laten ons via satire ook de kleine kantjes van de mens onder de loep nemen.

Door de meestal oppervlakkige uitwerking van personages – niet iedereen leren we op een dieper gevoelsniveau kennen – worden die onhebbelijkheden soms te veel naar voren geschoven, tot het irritante toe. Vooral in de tweede aflevering is dat het geval. Daarin zoekt Tawny bevestiging bij alles wat hij doet: hij wil graag ergens bij horen, maar zijn aanhankelijke karakter is onuitstaanbaar, eveneens voor de kijker, en verandert niet naarmate het verhaal vordert. Bovendien is hij verslaafd aan de rupsen die hij zelf kweekt en opeet. Best ironisch omdat hij even deel uitmaakt van een supportgroep voor verslaafden van Pomegranate Electrolyte Juice (doet denken aan alcohol), maar dat eigenlijk niet lust.

Aflevering twee ‘A Family’ doet opener ‘The One’, die vooral heel goed in elkaar zit qua verhaal, geen eer aan. Gelukkig brengt het vervolg beterschap. Al kan je dat enkel ontdekken als abonnee van YouTube Premium.

Peele-bingen

Bedenkers Charlie Sanders en Jordan Peele werkten in het verleden al samen aan de komedieserie Key & Peele. Hun humoristische achtergrond komt ook in de serie prominent naar voren. Peeles films Get Out en Us zijn van een totaal ander kaliber en genre, maar de uitstekend uitgedachte plots en de humor matchen wel met zijn stijl.

Als grote naam – zeker na zijn Oscar voor Beste Originele Scenario voor Get Out – lokt Peele heel wat kijkers. Naast zijn bijdrage aan het concept van de serie, schreef hij echter alleen mee aan de eerste aflevering en was hij een van de executive producers. Lorena, een vierdelige docuserie van Amazon Prime Video waarvan Peele showrunner is, verscheen ook in februari. Met de recente release van zijn horrorfilm Us is het voorjaar van 2019 een hoogseizoen voor Peele-fans.

YouTube Premium werd in België gelanceerd op 24 augustus 2018, voorafgegaan door Music Key en YouTube Red. Abonnees genieten van reclamevrije (muziek)video’s, offline kijkplezier en toegang tot Originals: originele content gecreëerd door professionele studio’s en YouTubepersoonlijkheden. Het Googleplatform doet dat al sinds 2016 om zo te concurreren met Netflix (startte in 2012 met het maken van eigen content) en Hulu (Originals sinds 2011), maar ook met Amazon en Apple. Volgens The Hollywood Reporter plant YouTube om vanaf 2020 hun originele content gratis te maken voor iedereen. Je hoeft dan geen abonnement meer te hebben om series, films en documentaires te bekijken. Op die manier willen ze meer mensen bereiken en reclame-inkomsten vergaren van bedrijven, die – zo wordt gehoopt – bij grote namen geld op tafel zullen leggen. Mogelijk is de hele reeks WEIRD CITY binnenkort dus gratis te bekijken. Goed nieuws voor geïnteresseerde kijkers, want tussen de originele content van YouTube zitten voor de rest geen echte smaakmakers.

Door de korte afleveringen van ongeveer 25 minuten kun je WEIRD CITY snel bingewatchen. De verhalen kaarten hete hangijzers zoals artificiële intelligentie, de strijd voor een betere planeet en omgang met armoede op een humoristische manier aan. Voor deze best vermakelijke wereld van Charlie Sanders en Jordan Peele is het echter opletten geblazen om geen doorslagje van Black Mirror te worden.

WEIRD CITY is volledig te zien op YouTube Premium.Themastukken en meer besprekingen van films op dvd, VoD en blu-ray, vind je in de rubriek 'Huisbios' in het tijdschrift Filmmagie.

Geschreven door ANTJE VAN SCHELVERGEM

Weird City

Muziek: 
Productiejaar: 
2019
Distributeur: 
YouTube

Media: 

onomatopee