The Wolfpack

Quentin Tarantino cultiveert zijn imago van megacinefiel door te benadrukken dat hij de wereld leerde kennen dankzij de films die hij in de videotheek ontdekte. In de documentaire THE WOLFPACK maken we kennis met de broers Angulo, zes jonge mannen die gekleed lopen zoals de personages in Tarantino's Reservoir Dogs. Zij groeiden samen met hun zusje en ouders op in een New Yorkse achterbuurt. Opgesloten in een appartement en veroordeeld tot het ontdekken van de wereld via de videocollectie van vader. Die voormalige Peruviaanse gids en zijn Amerikaanse hippievrouw hielden hun kinderen gevangen (vader bewaarde de sleutel) uit angst voor de 'gevaarlijke' buitenwereld. Pas na een ontsnappingspoging van een van de broers krijgen ze langzaam hun vrijheid terug.

Voor de camera van Crystal Moselle (die hen toevallig ontmoette op straat) tonen ze niet alleen hun oude rituelen (het naspelen van scènes uit The Dark Knight, Pulp Fiction en Halloween als tijdverdrijf, maar ook hun moeilijke aanpassing aan de onbekende reële wereld. Hun ervaringen maken duidelijk dat geslotenheid leidt tot angst, paranoia en onzekerheid en dat cinema en verbeelding niet altijd grip geven op de reëel bestaande wereld. Meer nog, dat een geforceerd filmdieet de mentale gezondheid kan schaden.

Opmerkelijk is dat de broers even dreigend ogen als Tarantino’s personages, terwijl ze 'in het echt' bijzonder zachtaardig zijn. Maar die zachtheid verdwijnt wanneer de imaginaire camera's draaien en ze met kartonnen wapens shoot-outs ensceneren. Ineens borrelt agressie en vijandigheid op. De parallel is opmerkelijk met hun schijnbaar vreedzame vader die het harde wereldbeeld deelt van ultrarechtse Amerikanen voor wie de overheid en 'de anderen' gevaarlijke vijanden zijn. Geslotenheid zorgt voor onrust, ook wanneer cinema de gevangenis is.

Geschreven door IVO DE KOCK

The Wolfpack

Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2015
Distributeur: 
Periscoop

Media: 

onomatopee