Yuli

De laatste tijd regent het biopics met bereidwillige medewerking van de geportretteerde artiesten. In het geval van ‘Rocketman’ en ‘Bohemian Rhapsody’ was het resultaat behalve onderhoudend vooral ook onkritisch. De makers van YULI, over de Cubaanse sterdanser Carlos Acosta, pakken het gelukkig anders aan.

Carlos Acosta, alias Yuli, is een klassieke balletdanser die heeft gewerkt met gezelschappen als The Royal Ballet, het Ballet Nacional de Cuba en het American Ballet Theatre. Als eerste zwarte mannelijke danser vertolkte hij de grote rollen op het repertoire, geen evidentie in een milieu waar verdoken racisme nog vaak voorkomt. Zijn levensverhaal tot dusver werd verfilmd door de Spaanse cineast Icíar Bollaín (El olivo, También la lluvia, Te doy mis ojos).

Dat Acosta zelf meespeelt in een film gebaseerd op zijn autobiografie No Way Home doet het ergste vermoeden. Maar gelukkig is YULI geen gladde hagiografie geworden en dat is minstens voor een deel te danken aan Paul Laverty, die tekent voor het scenario. Laverty, vaste scenarist van Ken Loach (van Carla’s Song tot Sorry We Missed You), doorbreekt het archetypische from rags to riches-stramien met een intelligente constructie, waarin de nadruk ligt op de moeilijke relatie met Acosta’s vader. Choreografieën doorbreken het chronologische relaas en de notie van filmische waarachtigheid wordt meteen geproblematiseerd.

In de plot krijgen emoties voorrang op dramatische doorbraken, die we doorgaans indirect of via narratieve ellipsen meekrijgen. De danspassages, waarin sleutelmomenten uit Acosta’s levensverhaal metaforisch worden neergezet, vallen op door hun vormelijke transparantie. De gedreven en ritmische muziek van Alberto Iglesias (zie ook También la lluvia en Te doy mis ojos) creëert daarvoor de juiste spanning, waarbij ’s mans ervaring als balletcomponist natuurlijk een onmiskenbaar voordeel blijkt. In zijn fotografie verzaakt Álex Catalán (La isla mínima, Loving Pablo, Un día perfecto) aan mooie plaatjes van Havana, al te vaak opgevoerd als ‘exotische’ droomstad.

Er wordt ook uitstekend geacteerd, met een speciale vermelding voor de jonge acteur die gestalte geeft aan de protagonist als hyperkinetisch probleemkind. Tussen de plooien van deze atypische biopic krijg je via nieuws- en archiefbeelden ook heel wat geschiedenis mee over het Caraïbische eiland in het laatste kwart van de 20ste eeuw. Let ook op een wit-gele bus van De Lijn in een fraaie bijrol.

Vertoningen: cinenews.be. Meer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in je bus met een abonnement.

Geschreven door GORIK DE HENAU

Yuli

17/07/2019
Regisseur: 
Scenario: 
Genre: 
Productiejaar: 
2018
Distributeur: 
September Film

Media: 

onomatopee