Zoeken

Ang hupa

3

Een land zonder geheugen heeft geen toekomst, zo stelt de Filipijnse grootmeester van de slow cinema Lav Diaz film na film. Gewoonlijk graaft hij in het traumatische verleden om een pad naar morgen te vinden. In ANG HUPA projecteert hij zijn zorgen over de Filipijnse maatschappij naar het door politiek en ecologisch onheil geplaagde jaar 2034.

Bertrand Bonello over Zombi Child

3

De Franse cineast Bertrand Bonello kwam met zijn nieuwste film ZOMBI CHILD van de Quinzaine in Cannes naar het BRIFF in Brussel. Tijdens een masterclass lichtte de muzikant-cineast zijn werk toe. We spraken met hem over zombies, slaven en bezetenheid.

Isle of Dogs

4

Het Trumptijdperk inspireert de Amerikaanse onafhankelijke filmmaker Wes Anderson om, in na zijn 'Fantastic Mr. Fox' tweede stop-motionavontuur, voor het eerst een politiek geladen fabel te vertellen. Al blijft zijn Japanse animatie dystopie ISLE OF DOGS vooral speels en aaibaar. Anderson kwispelt en blaft maar laat het grommen en bijten achterwege.

Godzilla

2

Het enorme dinosaurusachtige monster Godzilla verscheen voor het eerst op het grote scherm in de Toho-film 'Godzilla', waar hij een allegorie was voor de vernietiging die Amerikaanse kernbommen in Hiroshima en Nagasaki aanrichtten.

Midnight's Children

3

De Indiaas-Britse auteur Salman Rushdie schreef met Midnight’s Children een van de grote boeken van de twintigste eeuw, in 1981 bekroond met de prestigieuze Booker Prize. De caleidoscopische roman over India is een hybride mengeling van familiekroniek en postkoloniale allegorie. Maar hoe maak je van een turf van 600 bladzijden vol meanderende verhaallijnen en een wirwar van personages een verteerbare bioscoopfilm?

El Reino

3

Met zeven Goya’s voor zijn EL REINO was Rodrigo Sorogoyen de koning te rijk bij de Spaanse filmprijzen. En dat voor een kritische film die vertelt hoe het leven van een briljant politicus als een kaartenhuisje in elkaar zakt wanneer hij verantwoordelijk wordt gesteld voor een corruptieschandaal. Met alleen de steun van zijn gezin probeert hij zichzelf te verdedigen.

Human, Space, Time and Human

1

Terwijl het succes van de Zuid-Koreaanse new wave sinds Park Chan-wooks ‘Old Boy’ (2003) nog altijd aanzwelt – met een recente Gouden Palm voor ‘Parasite’ als kers op de taart – blijft Kim Ki-duk nukkig en provocerend zijn eigen pad bewandelen. A rato van een film per jaar breidt de controversiële regisseur zijn donkere wereldvisie verder uit: al wat in de onderbuik krioelt zal komen bovendrijven.

Pagina's

onomatopee