Zoeken

Alien: Covenant

4

Deze sequel op 'Prometheus' begint met een gesprek tussen de synthetische mens David (Michael Fassbender) en zijn vader – zijn schepper – Peter Weyland (Guy Pearce) in een witte ruimte met een panoramisch uitzicht op een brok ongerepte natuur. In de verder kaal aangeklede ruimte zien we de David van Michelangelo, 'De Geboorte van Piero della Francesca', een Steinbach-concertvleugel waarop David een fragment uit 'Das Rheingold' van Richard Wagner speelt en verder nog een designstoel en het salontafeltje van Eileen Gray. Het gesprek gaat over sterven, macht en creëren, over de vergankelijkheid van de mens en het eeuwige leven van de robot.

Halloween

3

In mei brengt Cannes, met de uitreiking van de Carrosse d'Or door de Quinzaine, hulde aan John Carpenter, de regisseur die bewees dat 'gewone' horrorfilms buitengewone cinema kunnen zijn. Dat gebeurt 41 jaar na ‘Halloween’, de kleine slasher die een grote invloed had op generaties fans en filmers. En ook in het jaar waarin David Gordon Green een leuke variant serveerde.

The Lighthouse

5

Samen met generatiegenoten Jordan Peele, David Robert Mitchell en Ari Aster behoort Robert Eggers sinds zijn contemplatieve debuut ‘The Witch’ tot het kransje Amerikaanse regisseurs die via gedurfde genrecinema de droomfabriek nieuw creatief leven kunnen inblazen. Dat illustreert het apocalyptische, burleske THE LIGHTHOUSE met verve.

Lights Out

3

DAT EEN goede horrorfilm geen ingewikkelde verhaalconstructies nodig heeft om te slagen, is bekend.

Robert Eggers over The Lighthouse

5

Op 2 maart begon Robert Eggers in Noord-Ierland aan zijn Vikingepos 'The Northman'. Twee weken later legde producent Disney de opnamen stil: Covid-19. Een nieuwe tegenslag voor de Amerikaanse onafhankelijke regisseur die wel lof kreeg voor zijn debuut 'The Witch' en 'The Lighthouse', maar beide films slechts beperkt verdeeld zag worden. Zo haalden ze in België geen bioscooprelease. Maar in Deauville toonde Eggers zich tevreden. “Ik heb de film kunnen maken die ik wou.”

Scary Movie 5

1

De Scary Movie-films bewezen eerder al geen schoolvoorbeeld van komische smaak of algemene hilariteit te zijn. Na een teleurstellend derde en vierde deel hadden de makers toch zin om een vijfde film aan de franchise te breien. SCARY MOVIE 5 neemt wederom horror op de korrel en doet dat op zo’n smakeloze en beschamende manier dat het bijna pijnlijk wordt.

Regression

2

Wanneer de Spaanse cineast Alejandro Amenábar een horrorthriller schrijft en regisseert met in de hoofdrollen Ethan Hawke en Emma Watson, dan zijn de verwachtingen hooggespannen.

The Grudge

1

Ze doen soms denken aan de sculpturen van de Belgische kunstenaar Berlinde De Bruyckere, de vrouwelijke schepsels met lange, gitzwarte haren uit de ‘Ju-On’-films die na de Japanse ook de Amerikaanse horror binnenslopen. Met THE GRUDGE komt er nog een nieuw luik aan de Hollywoodfranchise, door een regisseur met flinke adelbrieven.

Doctor Sleep

4

Omdat hij, zowat als enige, Stanley Kubricks ‘The Shining’ uit 1980 maar niets vond, schreef horrorauteur Stephen King al het scenario voor de zwakke tv-miniserie Stephen King's 'The Shining' (1997). Nu haalt hij de loftrompet boven voor DOCTOR SLEEP, een verdienstelijke mix van remake en vervolg, geschreven en geregisseerd door ‘Oculus’-maker Mike Flanagan.

The Conjuring 2

2

James Wan schrijft een succesverhaal. De lowbudgetfilm Saw bracht tachtig maal zijn productiebudget op. Wan draaide vervolgens Dead Silence en Death Sentence en liet zich anno 2011 nogmaals opmerken met de spookfilm Insidious. In 2013 volgden Insidious: Chapter 2 en de fijne huiverfilm The Conjuring, een verfilming van het verhaal van Ed en Lorraine Warren: door de katholieke kerk gemachtigde demonologen en vorsers van het bovennatuurlijke.

Pagina's

onomatopee