Zoeken

Cargo

3

Gilles Coulier laat zich opmerken door een somber gefotografeerd en rauw verteld verhaal van mannen met baarden en hun perspectiefloze bestaan. CARGO is een studie van mannelijkheid onder druk en fileert de impact van genadeloos neoliberalisme op fragiele levens, terwijl de zee geeft en neemt.

Le monde est à toi

3

Regisseur Romain Gavras – zoon van Costa-Gavras, bekend om zijn politiek-maatschappelijke films – ruilt in LE MONDE EST À TOI de ietwat plechtstatige, intellectuele invalshoek van zijn vader in voor het snedige videoclipritme van een moderne misdaadsatire met opgefokte types en bitsige scheldkanonnades.

The Sisters Brothers

4

“Een Amerikaanse droom? Nee, ik wilde niet per se in Amerika werken, Hollywood veroveren of een western maken”, zei Jacques Audiard tijdens een persconferentie op Deauville American Film Festival. “Na enkele claustrofobische films wou ik wél in grote open ruimtes werken.” Daarnaast wilde de regisseur vooral aan de slag gaan met Amerikaanse acteurs, en wie dan nog: Jake Gyllenhaal, John C. Reilly en Joaquin Phoenix.

Ceres

4

Door kinderogen lijken de akkers in Zeeland eindeloos. Tegelijkertijd voelen de vier Zeeuwse boerenkinderen in CERES aan dat het leven behalve een wonderlijk begin ook een onvermijdelijk einde heeft. Hun ervaring van een florerend, maar fragiel boerenbestaan vormt het hart van een documentaire die huid, haar en graankorrels tastbaar maakt.

True Detective, seizoen 3

3

Ook na het mindere tweede seizoen van de anthologiereeks blijft TRUE DETECTIVE een langverwachte killerserie. Scenarioschrijver Nic Pizzolatto duikt weer enkele decennia terug in de tijd en zit voor het eerst in de regiestoel.

The Young And Prodigious T.s. Spivet

3

T.S. Spivet is de zoon van een cowboy en een biologe (Dr. Clair). Hij aardt meer naar zijn moeder dan naar zijn vader, die daar niet zo blij mee is, zoals we kunnen zien aan de in kaart gebrachte blikrichtingen binnen het gezin. Of is er iets anders aan de hand?

Peter Vaughan (1923-2016)

0

Met zijn smalle vooruitstekende kin, diepe kleine ogen en invallende mondhoeken zag de Britse Peter Vaughan (1923-2016) er gemeen, geniepig en schurkachtig uit. Once a villain luidde dan ook de titel van zijn autobiografie. Daarin verwees hij met ironie naar de talrijke gluiperds die hij in zijn 75-jarige carrière speelde. Straatboeven, maar ook wethouders, politie-inspecteurs en militairen met een uitgesproken malafide kant.

Pagina's