Zoeken

Grâce à Dieu

4

Frans filmmaker François Ozon draait steevast literair verankerde universele, tijdloze fictiefilms over vrouwen. Genre ‘8 Femmes’, ‘Angel’ en ‘Frantz’. Een uitzondering, GRÂCE À DIEU, het op ware feiten gebaseerde verhaal van drie slachtoffers van een pedofiele priester die jarenlang strijd leverden om het misbruik aan de kaak te stellen.

Jeune & jolie: interview met François Ozon

3

“Mijn eerste films gingen over teenagers,” zei François Ozon in Cannes, “daar wou ik naar terugkeren om een andere visie te geven op deze vaak geïdealiseerde periode. Voor mij was dat immers een moeilijke tijd.” Na een resem vaak hypergestileerde en soms emotioneel gladgestreken films ('Swimming Pool', 'Angel', 'Ricky', 'Potiche') grijpt de Franse cineast terug naar de rauwe emoties en de brutale kilte van zijn vroege films ('Sitcom', 'Les amants criminels', 'Sous le sable').

Frantz

4

Het epitheton van enfant terrible is veel te lang blijven kleven aan de Franse cineast François Ozon ('Jeune et jolie', 'Swimming Pool'). Voor wie er nog aan twijfelde is zijn nieuwste film FRANTZ het zoveelste bewijs dat hier geen eeuwig puberende relnicht, maar een volwaardig auteur aan het werk is. Wordt Frankrijk overmand door een lichte hysterie over de eerste samenwerking van zijn favoriete filmregisseur met de jonge publiekslieveling Pierre Niney (winnaar van een César voor zijn rol in 'Yves Saint Laurent'), de Belgische toeschouwer kan Ozons nieuwste wapenfeit iets onbevangener tegemoet treden.

Skoonheid

4

Regisseur Oliver Hermanus maakt het de filmkijker niet gemakkelijk. Of misschien heeft hij de impact van de geschiedenis van zijn vaderland, Zuid-Afrika, te zwaar onderschat.

Cloclo

3

Van Luikse misfit (La promesse) tot Frans chansonnier in de Parijse Olympia, dat is het parcours van de Dardennes-ontdekking Jérémie Renier. In CLOCLO vertolkt hij niet zomaar een zanger, Renier kruipt in de gebronsde huid van Claude François, destijds Franse superster (uit te spreken met huig-r), podiumbeest en koning van de kitsch.

Elle s'en va

1

Dat Catherine Deneuve een grote actrice is, weten we al lang. Of ze nu de ongenaakbare schoonheid speelt of de oma met een ietwat late midlife crisis, geloofwaardig is ze altijd:
van Belle tot Betty, van chouchou tot moemoe.

Two Mothers / Perfect Mothers

2

Lag het aan ons dan hadden we dit scenario, gebaseerd op een kortverhaal van Nobelprijswinnares Doris Lessing, graag verfilmd gezien door iemand zoals François Ozon. In de stijl van Gouttes d'eau sur pierres brûlantes dan wel. Maar al grijpt Anne Fontaine (Nettoyage à sec en Augustin onder meer) niet de intimistische en op de huid gefilmde kansen waartoe de film zich leent, toch levert de Française een verdienstelijke film af.

Suzanne

3

Toen Katell Quillévéré (Un poison violent) in Cannes met haar tweede film de Semaine de la Critique mocht openen zei de Française: “Ik probeer een spreidstand tussen Maurice Pialat en Douglas Sirk”. Het over een tijdspanne van 25 jaar lopende SUZANNE houdt het midden tussen een naturalistische coming-of-agekroniek en een epische familiesaga.

Pagina's

onomatopee