Zoeken

Thema: Kleinhandelaars in angst

0

Hoewel Amerikaanse horrorfilms nog altijd geworteld zijn in de primordiale angsten van mens en maatschappij, vertonen ze de laatste jaren een onmiskenbare trend: kleinschalige, vaak onafhankelijke producties wagen zich aan een subversievere variant. Minder geld, meer verbeelding? Wat zegt de uitbeelding van tijdloze angsten over moderne cinema en de huidige samenleving?

The Grudge

1

Ze doen soms denken aan de sculpturen van de Belgische kunstenaar Berlinde De Bruyckere, de vrouwelijke schepsels met lange, gitzwarte haren uit de ‘Ju-On’-films die na de Japanse ook de Amerikaanse horror binnenslopen. Met THE GRUDGE komt er nog een nieuw luik aan de Hollywoodfranchise, door een regisseur met flinke adelbrieven.

Halloween

3

In mei brengt Cannes, met de uitreiking van de Carrosse d'Or door de Quinzaine, hulde aan John Carpenter, de regisseur die bewees dat 'gewone' horrorfilms buitengewone cinema kunnen zijn. Dat gebeurt 41 jaar na ‘Halloween’, de kleine slasher die een grote invloed had op generaties fans en filmers. En ook in het jaar waarin David Gordon Green een leuke variant serveerde.

Alien: Covenant

4

Deze sequel op 'Prometheus' begint met een gesprek tussen de synthetische mens David (Michael Fassbender) en zijn vader – zijn schepper – Peter Weyland (Guy Pearce) in een witte ruimte met een panoramisch uitzicht op een brok ongerepte natuur. In de verder kaal aangeklede ruimte zien we de David van Michelangelo, 'De Geboorte van Piero della Francesca', een Steinbach-concertvleugel waarop David een fragment uit 'Das Rheingold' van Richard Wagner speelt en verder nog een designstoel en het salontafeltje van Eileen Gray. Het gesprek gaat over sterven, macht en creëren, over de vergankelijkheid van de mens en het eeuwige leven van de robot.

Govinda Van Maele over Gutland

4

De mysterieuze, rurale film noir GUTLAND had zijn Belgische première tijdens het Offscreen filmfestival in Brussel, dat bekendstaat voor zijn radicale genrefilms. Toch is GUTLAND geen in het oog springend genrefestijn zoals je zou verwachten van een ‘Offscreening’. De Luxemburgse regisseur Govinda Van Maele legt uit hoe en waarom.

Pagina's

onomatopee