Zoeken

Plaire, aimer et courir vite

4

“Je moet niet herkennen, je moet (leren) kennen”, wist Jean Cocteau. Te vaak tonen cineasten wat de kijker reeds kent, te vaak doen ze er alles aan opdat de toeschouwer zichzelf zou herkennen. Terwijl er aan de basis van kunst een conflict dient te liggen, een botsing tussen het vertrouwde en het onbekende. Deze botsing is de artistieke drijfveer van Christophe Honoré.

Elle s'en va

1

Dat Catherine Deneuve een grote actrice is, weten we al lang. Of ze nu de ongenaakbare schoonheid speelt of de oma met een ietwat late midlife crisis, geloofwaardig is ze altijd:
van Belle tot Betty, van chouchou tot moemoe.

Rodin

4

“In de hiërarchie van de materialen voor een beeldhouwwerk stond goud bovenaan, dan steen en brons en ten slotte aarde. Ik heb die rangschikking omgedraaid. Bij mij staat aarde bovenaan”, zegt Auguste Rodin (1840-1917) in Jacques Doillons film, die precies honderd jaar na het overlijden van de beeldhouwer in de zalen komt. In het camerawerk van Christophe Beaucarne domineert dan ook de soberbruine tint van natte klei, hier en daar uitgelicht door een felle, witte straal, nodig voor het creatieproces. Of vervagend naar het wit van de vele gipsen modules in zijn atelier.

You Were Never Really Here

4

Met amper vier kronieken van verloren onschuld groeide Lynne Ramsay uit tot een van de meest getalenteerde hedendaagse (vrouwelijke) cineasten. In haar artistieke genrestudie YOU WERE NEVER REALLY HERE speelt Joaquin Phoenix een brutale enigmatische hitman die een meisje moet bevrijden uit de handen van een pedofiel. Zijn uitgeholde man beklijft.

Pagina's