Zoeken

The Invisible Man

3

Met Leigh Whannells THE INVISIBLE MAN heeft Universal een manier gevonden om zijn legendarische monsters te rehabiliteren. Al had de studio daar het kwieke brein van horrorproducent Jason Blum voor nodig. De samenwerking resulteert in een tegelijk ouder- én nieuwerwetse psychothriller die ontegensprekelijk een product is van de MeToo-era.

20th Century Women

4

"Films maken is zo moeilijk dat je beter films kunt maken over iets waar je veel over weet”, zegt Mike Mills. “Meer nog, je kunt het beste films te maken over iets dat je zelf wil begrijpen. Dan is de film echt een must voor jou.”

Halloween

3

In mei brengt Cannes, met de uitreiking van de Carrosse d'Or door de Quinzaine, hulde aan John Carpenter, de regisseur die bewees dat 'gewone' horrorfilms buitengewone cinema kunnen zijn. Dat gebeurt 41 jaar na ‘Halloween’, de kleine slasher die een grote invloed had op generaties fans en filmers. En ook in het jaar waarin David Gordon Green een leuke variant serveerde.

While We're Young

3

Typisch New York? Of universeler? Josh (Ben Stiller, met uitgestreken gezicht) & Cornelia (Naomi Watts-mét-gelaatrimpels-, zijn behalve man en vrouw, ook nog eens collega's; hij is documentairemaker, zij filmproducent.

Le monde est à toi

3

Regisseur Romain Gavras – zoon van Costa-Gavras, bekend om zijn politiek-maatschappelijke films – ruilt in LE MONDE EST À TOI de ietwat plechtstatige, intellectuele invalshoek van zijn vader in voor het snedige videoclipritme van een moderne misdaadsatire met opgefokte types en bitsige scheldkanonnades.

The Square

3

Alweer een Cannesfilm deze week, en niet de minste. THE SQUARE won de grootste onderscheiding: de Gouden Palm. Ruben Östlund versloeg daarmee zijn Oostenrijkse rivaal Michael Haneke ('Happy End'), met wiens films de zijne weleens vergeleken worden.

Adieu Michael J. Pollard

5

Met zijn kleine gestalte en bolle wangen had Michael J. Pollard een heel eigen acteursprofiel. Geschikt voor een rol als hobbit in Lord of the Rings, maar Peter Jackson ging aan hem voorbij. Gnoom of niet, Pollard schitterde zes decennia lang als vertolker van vaak dommige, jongensachtige knullen met klein postuur en slome gang. “He was quite a character without knowing it", vond The Hollywood Reporter.

Pagina's

onomatopee