Zoeken

Le retour du héros

2

Heeft de Franse filmmarkt opnieuw nood aan ouderwetse mantel- en degenfilms? Als het van cineast Laurent Tirard en zijn fetisjacteur Jean Dujardin afhangt, zit de kostuumfilm in de lift. Na de flauwe relatiekomedie 'Un homme à la hauteur' (2016), putten ze verder inspiratie uit het Franse komediepatrimonium, zonder ook maar één keer de bakens te verzetten.

Adieu Jean-Pierre Marielle (1932-2019)

5

Vrouwen verleiden met een mannelijke, diepe stem, acteur Jean-Pierre Marielle maakte er decennialang zijn kenmerk van in tientallen non-conformistische zedenkomedies. Met zijn plechtstatige dictie kon Marielle echter ook knap een sfeer van zielenleed en stille ontgoocheling oproepen in weemoedige drama’s. Altijd in basso profondo, uiteraard.

Battle of the Sexes

4

Na het onderschatte 'Ruby Sparks' en het heel fijne 'Little Miss Sunshine' slaat het Amerikaanse regisseurskoppel Valerie Faris en Jonathan Dayton een andere richting in met BATTLE OF THE SEXES, een biopic met brede draagwijdte over het treffen tussen het tennisicoon Billie Jean King en de zelfverklaarde ‘male chauvinist pig’ Bobby Riggs.

Deerskin

4

De Franse parttime filmmaker en muzikant Quentin Dupieux is een fulltime absurdist met naast de culthit 'Rubber' ook nog knotsgekke films als 'Réalité', 'Wrong' en 'Au poste!' op zijn naam. DEERSKIN (originele titel: 'Le daim') is zijn beste film tot nu toe: een heerlijke en bloederige, zwarte komedie met Jean Dujardin en Adèle Haenel.

Adieu Michèle Morgan (1920-2016)

0

De zwarte baret en de glimmende regenjas uit het voor (de toen 17-jarige) Michèle Morgen iconische 'Le quai des brumes' (Marcel Carné, 1938) waren een idee van Coco Chanel. “Je hebt mooie ogen, weet je”, ontlokte haar verschijning aan deserteur Jean Gabin die op de troosteloze kade op het schip wachtte dat hem naar Venezuela moest brengen. Het werd een van de beroemdste citaten uit de Franse film die Morgans verdere carrière onuitwisbaar zou tekenen.

Adieu Jean Rochefort (1930-2017)

0

Zijn karakteristieke snor liet hij aanvankelijk in de jaren 50 groeien om er ouder uit te zien. Maar op den duur ging die als vast rekwisiet bij zijn personages horen. Jean Rochefort (Parijs, 1930-2017) schoor de snor zijn carrière lang niet af, behalve als komisch contrast in Patrice Lecontes ‘Ridicule’ (1996).

Adieu Jean-Pierre Mocky (1929-2019)

5

Met zijn boosaardige komedies schopte snelfilmer Jean-Pierre Mocky meerdere heilige huisjes omver. Gewapend met anarchistische humor provoceerde deze cineast van Pools-Joodse afkomst decennialang de Franse republiek, die hij in ‘Une nuit à l’Assemblée nationale’ (1988) in een subversieve nachtmerrieachtige scène ook letterlijk in haar blootje zette.

Pagina's

onomatopee