Zoeken

Jusqu'à la garde

4

Met zijn langspeelfilmdebuut JUSQU’À LA GARDE, een ondraaglijk echte afdaling in de emotionele en gewelddadige hel die een vechtscheiding is, won de Franse filmmaker Xavier Legrand in 2017 de regieprijs op het festival van Venetië. Zijn slimme mix van docudrama en thriller, van Depardon en Kubrick, is een filmische mokerslag die blijft nazinderen.

Interview: Marcello Fonte over Dogman

4

“Marcello? Dat ben ik zelf voor 50%, de andere helft is voor rekening van het personage zoals regisseur-scenarist Matteo Garrone dat heeft bedacht, ook al is het verhaal van DOGMAN min of meer echt gebeurd.” Aldus Marcello Fonte, op het voorbije filmfestival van Cannes goed voor de prijs van Beste Acteur voor zijn rol.

The Missing Picture

4

Met een flard uit een niet geschreven dagboek “De herinnering bonst op mijn slapen” laat Rithy Panh zijn autobiografische document THE MISSING PICTURE/L’IMAGE MANQUANTE (Het ontbrekende beeld) beginnen. Een gevoel dat hem niet loslaat; hij is net vijftig geworden.

Mati Diop over Atlantique

5

Met ATLANTIQUE was de Frans-Senegalese Mati Diop de eerste vrouwelijke cineast van Afrikaanse afkomst in de hoofdcompetitie van Cannes. Haar langspeeldebuut is een intrigerende mix van ongrijpbare sfeerzetting en sociaal-economische analyse. Onbeschaamd materialistisch zoeken jonge vrouwen in Dakar een betere toekomst voor zichzelf, nu heel wat jonge mannen de oversteek naar Europa hebben gewaagd, al dan niet succesvol.

Tracks

4

In 1975 zegt een frêle jonge vrouw vaarwel aan haar leven in de stad en trekt naar Alice Springs, in het onherbergzame binnenland van Australië, om er te gaan werken bij een kamelendrijver.

Foxtrot

4

De Israëlische filmmaker Samuel Maoz beroert mensen. Al zeker in zijn geboorteland, waar velen hem zien als een nestbevuiler. Acht jaar na zijn debuut Lebanon levert de ex-militair met FOXTROT opnieuw een omstreden maar (in Venetië) bekroonde film af. Een intieme tragedie in drie bedrijven over de absurditeit en de traumatische impact van oorlog.

Thelma

4

De jonge Noorse cineast Joachim Trier creëert een onbehaaglijk, nachtmerrieachtig gevoel met THELMA, een modern sprookje over religieuze repressie, hekserij en een meisje in de greep van haar seksualiteit én bovennatuurlijke krachten. Een Scandinavische versie van De Palma's ‘Carrie’ die twijfel zaait over de grens tussen perceptie en werkelijkheid.

Lady Bird

4

Aan de zijde van regisseur Noah Baumbach groeide actrice Greta Gerwig uit tot de koningin van de onafhankelijke 'mumblecore' cinema. In afwachting van haar 'Little Women'-update ontpopt ze zich als regisseur met LADY BIRD tot een vrouwelijke John Hughes voor millennials. Gelukkig wordt haar kroniek van het innerlijke leven van tieners niet pas postuum geprezen.

Wildlife

4

In zijn eerste film als regisseur fileert Paul Dano even scherp als liefdevol een disfunctioneel gezin in het Amerika van de sixties. WILDLIFE is een karaktergedreven adaptatie van de gelijknamige roman van Richard Ford, geschreven door Dano en zijn partner Zoe Kazan en fraai in beeld gebracht door Apichatpong Weerasethakuls DoP Diego Garcia.

Sunset

3

“Ik zie SUNSET als een soort waarschuwing over hoe blind we kunnen zijn voor onze eigen duistere kant”, zegt László Nemes. Na de Tweede Wereldoorlog en het Sonderkommando in Auschwitz in zijn baanbrekende debuutfilm ‘Son of Saul’ gaat hij verder terug naar het begin van de 20ste eeuw om te peilen naar de roots van het kwaad en de hedendaagse turbulentie.

Pagina's