Zoeken

Reality

4

“Wanneer ik een verhaal vertel ben ik me niet altijd bewust van de dramatische kracht ervan,” vertelde Matteo Garrone in Cannes, “ik besef het vaak pas achteraf. Bij REALITY dacht ik vooraf aan een Pixar-film met dramatische accenten”. Na zijn neorealistisch, Shakespeareaans misdaaddrama ‘Gomorra’ pakt de Italiaanse cineast uit met een veeleer bijtende dan hilarische satire over Napels en reality tv. Een bittere kroniek die tegelijk ook een ode aan de Italiaanse komedie van weleer is.

Shoplifters

4

De Japanse grootmeester Hirokazu Kore-eda won vorig jaar terecht de Gouden Palm van Cannes met een warme, sociaal geëngageerde kroniek van een ersatzfamilie, outcasts die in Tokio overleven via kruimeldiefstallen en oplichting. SHOPLIFTERS is sterke humanistische cinema en past naadloos in het oeuvre van de cineast van 'Nobody Knows' en 'Still Walking'.

Cold War

4

Gespeeld, gedanst of gezongen begeleidt muziek in Paweł Pawlikowski’s nieuwste opus de meest dramatische momenten uit het leven van de hoofdpersonages tijdens de Koude Oorlog. De lyrische openingsklanken van COLD WAR geven meteen de toon aan. Met zijn typisch Poolse, melancholieke zangstijl en gevarieerde folkinstrumentarium is dit een film over hoe het muzikale erfgoed de ziel van een cultuur uitdrukt.

En guerre

3

In 1968 stootte de Meirevolutie door tot op het podium van het festival van Cannes. Vijftig jaar later mobiliseert de Franse cineast Stéphane Brizé de arbeiders ten oorlog met de Cannespremière van EN GUERRE!

The Disappearance of Eleanor Rigby

4

De liefde, al dan niet tussen man en vrouw. Talloze films zijn er al over gemaakt. En toch weet de als regisseur debuterende Ned Benson dat vanuit een originele invalshoek te benaderen. Hij maakte er een hartveroverend tweeluik van: het uit elkaar groeien van een koppel, schrander bekeken, ervaren door de ogen van de man (HIM) én intens beleefd en gezien vanuit de vrouw (HER). Ieder zijn waarheid. Subliem. Als meerdimensionale zedenschets én als aan de ziel klevende love story.

Adieu scenarist David Sherwin (1942-2018)

0

In een stijl die schipperde tussen een luguber sprookje en een zwartgallige metafoor schreef scenarist David Sherwin de anarchistische Mick Travis-trilogie 'If....' (1969), 'O Lucky Man!' (1973) en 'Britannia Hospital' (1982) voor cineast Lindsay Anderson (1923-1994). Als zoon van een historicus en een latinist in het klassieke Oxford rekende hij af met het conservatisme van Old England.

Le chat du rabbin

3

Na Gainsbourg, vie héroïque keert Joann Sfar voor LE CHAT DU RABBIN terug naar zijn animatie-roots; met behoud van de fabel als verhaalvorm.

My Week with Marilyn

3

Laten we wel wezen: Marilyn Monroe was meer dan een seksicoon, ze was een briljante, fascinerende filmactrice. Met die unieke paradox dat het gros van haar films haar eigen misfit-tragiek in scène zet: het sexy blondje dat mannen om haar vinger windt, tegelijk worstelt met zelfdestructieve neuroses en de drang om au sérieux te worden genomen. Alsof al haar films over haar zelf gaan en ze er zelf de auteur van is. Hoe dat kon is een mysterie dat onopgelost blijft.

Pagina's