Zoeken

Michael Kohlhaas

3

Als het rechtssysteem faalt, hoe fanatiek mag een individu dan zelf gerechtigheid nastreven? Zijn er misdaden die niet kunnen of mogen vergeven worden?

Louder than Bombs

3

Een gezin is een mozaïek van herinneringen, waarbij familieleden met dezelfde puzzelstukjes elk eigen histories construeren. In zijn eerste Engelstalige film LOUDER THAN BOMBS verbeeldt de Noor Joachim Trier die meervoudige memorie door heen en weer te schakelen tussen de perspectieven en voice-overs van verschillende personages.

Amour fou

3

Nee, het is niet ‘voulez-vous coucher avec moi?’ de befaamde song van Patti LaBelle maar wel degelijk "Wil je samen met mij sterven?" dat als een refrein klinkt in AMOUR FOU, het absurdistische, tragikomische doemdrama van de Oostenrijkse cineaste Jessica Lourdes Hausner.

Diplomatie

4

Op het einde van René Cléments oorlogsfilm Paris brûle-t-il? (1966) vraagt Hitler aan zijn stafchef: "Brandt Parijs?" Gelukkig had Generaal Dietrich von Choltitz het bevel van de Führer om Parijs voor de capitulatie - 25 augustus 1944 - te vernietigen naast zich neergelegd.

Werk ohne Autor

3

Geïnspireerd door kunstenaar Gerhard Richter knoopt Florian Henckel von Donnersmarck in WERK OHNE AUTOR weer aan bij de even persoonlijke als politieke geschiedschrijving uit ‘Das Leben der Anderen’. Nazi-Duitsland en de communistische DDR laten geen ruimte voor artistieke vrijheid, maar het verlangen naar waarheid en schoonheid roept toch een nieuwe kunstopvatting in het leven.

Domino

4

Sinds de millenniumwisseling en het floppen van ‘Mission to Mars’ is Brian De Palma persona non grata in Hollywood. Ook voor zijn terrorismethriller DOMINO moest de regisseur van ‘Carrie’, ‘Scarface’ en ‘Body Double’ financiering zoeken in Europa. Het budget was te beperkt en De Palma had geen final cut, maar hij levert toch een staaltje pure cinema af.

Shokuzai

4

Kiyoshi Kurosawa wierp zich eind jaren 90 op als een van de interessantste Japanse cineasten. Hij was eerst actief in het circuit van de yakuza- en softpornofilm. Via een reeks razend knappe onafhankelijke horrorfilms (o.m. Cure, Charisma, Séance) - waarvan sommige een inferieure Amerikaanse remake kregen (bijvoorbeeld Pulse) - werd hij een graag geziene gast op westerse filmfestivals. Met SHOKUZAI keert hij in grote vorm terug, na het fletse en prekerige Tokyo Sonata (2008).

Pagina's