Zoeken

Cobain

4

COBAIN van Nanouk Leopold moet wel de strafste Nederlandse film zijn die ik ooit zag. De Nederlandse filmmaker Nanouk Leopold sleurt je mee in de puberbeleving van een 15-jarige jongen die de wereld van de jeugdzorg verlaat om zijn hoogzwangere moeder bij te staan. De film komt erg dichtbij, tot het moment dat je je zelfs van deze intrigerende ellende zou willen ontdoen. Magistraal!

The Legend of Tarzan

3

Het is geen geheim dat koning Leopold II zijn privékolonie Kongo-Vrijstaat met ijzeren hand bestierde en dat er in zijn naam zware mishandelingen plaats vonden en slavernij er normaal was. Maar toch is het even slikken als Samuel L. Jackson zijn verhaal over zijn deelname aan de genocide van de Noord-Amerikaanse indianen besluit met te zeggen dat hij “zich toen net zoals de Belgen voelde”. Het is de eerste keer dat in een groots opgezet Hollywoodspektakel het koloniale verleden van België aan de kaak wordt gesteld.

Marc en Emma over Ce magnifique gâteau!

5

Emma De Swaef en Marc James Roels vormen samen het gereputeerde animatiefilmteam Marc & Emma. Hun debuut ‘Oh Willy…’ wervelde wereldwijd door het festivallandschap en verdiende naast de Cartoon d’Or meer dan 75 (!) prijzen. Met hun tot op heden grootste project, de middellange CE MAGNIFIQUE GÂTEAU! schrijven ze geschiedenis, en wel op meer dan één manier.

White House Down

2

Dat de vernielzucht van Hollywood-Duitser Roland Emmerich groot is weten we sinds Independence Day, The Day After Tomorrow en 2012. Daarbij gaat ook af en toe het Amerikaanse Witte Huis voor de bijl.

The Secret Man

3

Met zijn interesse voor politieke cinema is Peter Landesman een atypisch Amerikaanse filmmaker. Na een film over een historisch evenement ('Parkland') en over een klokkenluider ('Concussion') maakte hij vorig jaar met THE SECRET MAN een politiek drama rond een van de invloedrijkste klokkenluiders uit de Amerikaanse geschiedenis: Mark Felt aka Deep Throat.

Rodin

4

“In de hiërarchie van de materialen voor een beeldhouwwerk stond goud bovenaan, dan steen en brons en ten slotte aarde. Ik heb die rangschikking omgedraaid. Bij mij staat aarde bovenaan”, zegt Auguste Rodin (1840-1917) in Jacques Doillons film, die precies honderd jaar na het overlijden van de beeldhouwer in de zalen komt. In het camerawerk van Christophe Beaucarne domineert dan ook de soberbruine tint van natte klei, hier en daar uitgelicht door een felle, witte straal, nodig voor het creatieproces. Of vervagend naar het wit van de vele gipsen modules in zijn atelier.

Pagina's

onomatopee