Zoeken

A Simple Life

4

“Straks moet je weer gedotterd worden!” zegt Ah Tao verontwaardigd wanneer Roger vraagt of ze nog eens ossentong wil klaarmaken. Er is ons net verteld wat hun relatie is, anders zouden we denken dat we getuige zijn van een gesprek tussen moeder en zoon. Maar nee, Ah Tao werkt al heel haar leven voor de familie Leung, en nu doet ze het huishouden voor een lid van de vierde generatie van die familie: filmproducent (en vrijgezel) Roger.

Cartas da guerra

5

Snakken, smachten, moeten wachten, zuchten, steunen, kreunen. Het gemis van de jonge dokter António, luitenant in het koloniale Portugese leger, is voelbaar, zijn hunkerende heimwee immens. Begeerte barst uit de brieven die hij vanuit Angola stuurt naar zijn kersverse echtgenote in Lissabon, enkele maanden zwanger en van een onwezenlijke schoonheid zoals Botticelli die schilderde. Eerst kijkt António nog vrij naïef naar de koloniale oorlog, vanuit het privilege van een blanke middenklassenman uit een “vermoeid land” op avontuur in het levendige Afrika. Kreunend onder de hitte en de lamlendige onzin van de Portugese militaire ingreep wil hij het liefst opgaan in het genot van zijn geliefde.

Les chevaux de Dieu

4

Zelfmoordaanslag. Een intussen ietwat verbasterd woord en een primair beeld dat we associëren met de Arabische landen. Maar: waarom blaast iemand zichzelf eigenlijk op? De Franse Marokkaan Nabil Ayouch keert na 'Ali Zaoua' (2000) terug naar de sloppenwijk Sidi Moumen in Casablanca en onderzoekt met LES CHEVAUX DE DIEU hoe wanhoop kan omslaan in extremisme.

Winter Sleep

4

Al in Once Upon a Time in Anatolia was Anton Tsjechov present. In de nieuwste van Nuri Bilge Ceylan, WINTER SLEEP, zijn meest toegankelijke film tot nu toe en goed voor de Gouden Palm op het voorbije Filmfestival in Cannes, is zowel de Russische schrijver van korte verhalen als de theaterauteur ook zeer aanwezig; drie kortverhalen van hem fungeerden als inspiratiebron.

Everest

2

In mei 1996 bereidden twee reisbegeleiders – Robert Hall en Scott Fischer – samen met hun deelnemers (die astronomische bedragen betaalden voor het avontuur) zich voor op de beklimming van de Mount Everest, met zijn 8848 meter de hoogste bergtop op aarde.

Le jeune Ahmed

3

Paraderen op de rode loper en poseren voor photo calls, na negen keer Cannes is het een routineklus voor de Dardennes. Hun 'Rosetta' was in 1999 de eerste Belgische film bekroond met de Gouden Palm. Twintig jaar later maken ze opnieuw kans met LE JEUNE AHMED. Hier in de zalen op 22 mei.

Archief: Manneken Pis, Het sprookje van de (nep)gouden schoentjes

4

Wanneer het Belgische filmarchief CINEMATEK parels tevoorschijn tovert uit hun rijke, meer dan tachtig jaar oude collectie, raken we vaak geïnspireerd. Ook wij doken dus in ons archief, om de restauratie van MANNEKEN PIS (1995, Frank Van Passel) te vergezellen van onze bespreking en ons verslag van een setbezoek.

The Day Will Come

3

De kleine Elmer wil astronaut worden. Het is 1967 en de hele wereld wacht in spanning op de eerste mens op de maan. Maar dan wordt Elmers moeder ziek; haar broer kan niet voor hem en zijn oudere broer Erik zorgen (hij studeert, heeft geen geld en geen huis) en de rechter plaatst de jongens in een weeshuis, een plek met een regime dat aan het 19de-eeuwse Jane Eyre doet denken, meer nog aan Dickens’ Oliver Twist, een allusie die de regisseur zelf ook maakt.

Interview: Amat Escalante over La región salvaje

4

Met zijn even summiere als gebalde oeuvre neemt de Mexicaanse cineast Amat Escalante een unieke plaats in binnen het huidige filmlandschap. Naar aanleiding van het MOOOV-festival hadden we een gesprek met de regisseur van 'Sangre', 'Los bastardos' en 'Heli'. Insteek was LA REGIÓN SALVAJE/THE UNTAMED, zijn onbenoembare, intrigerende nieuwe film (zie bespreking in FM 675).

The Angels' Share

3

"Route Irish was een tragisch verhaal,” aldus Ken Loachs vaste scenarist Paul Laverty, “met THE ANGELS’ SHARE wilden we niet enkel een andere toon vinden maar ook een ander register aanspreken. Het moest aanvoelen als een fabel”. Wat niet betekent dat de realiteit meteen uit beeld verdwijnt. Integendeel. Loach is sinds zijn debuut uit 1967, Poor Cow, steeds een geëngageerd cineast gebleven en de huidige socio-economische situatie laat hem niet los.

Pagina's

onomatopee