Zoeken

Halloween

3

In mei brengt Cannes, met de uitreiking van de Carrosse d'Or door de Quinzaine, hulde aan John Carpenter, de regisseur die bewees dat 'gewone' horrorfilms buitengewone cinema kunnen zijn. Dat gebeurt 41 jaar na ‘Halloween’, de kleine slasher die een grote invloed had op generaties fans en filmers. En ook in het jaar waarin David Gordon Green een leuke variant serveerde.

Il traditore

4

Nadat de filmische mokerslag ‘I pugni in tasca’ in 1965 de toon zette, ontwikkelde de Italiaanse scenarist-regisseur Marco Bellocchio zich met politiek geladen films tot een rebelse chroniqueur die uitbundig de heilige huisjes van zijn land sloopt. Zijn waargebeurde misdaadepos annex rechtbankdrama IL TRADITORE fileert op briljante wijze de cosa nostra.

Go Tell the Spartans

3

Na de propagandafilm ‘The Green Berets’ (1968, John Wayne) kwam de Vietnamoorlog lang enkel aan bod in documentaires (‘Hearts and Minds’, ‘Winter Soldier’). Tot in 1978 Michael Cimino’s Oscarsucces ‘The Deer Hunter’ de weg opende voor ‘Apocalypse Now’, ‘Platoon’ en vele andere. Met dank aan enkele ondertussen in de vergetelheid geraakte releases van datzelfde jaar: ‘Coming Home’, ‘The Boys in Company C’ en ‘Go Tell the Spartans’.

The Wild Goose Lake

4

Diao Yinan, de meest Amerikaanse jonge Chinese filmmaker, is een begenadigd stilist met een heel eigen humor en gevoel voor tragiek. Zijn neonoir THE WILD GOOSE LAKE is een melancholisch schuld-en-boetesprookje van een ontroerende schoonheid. Donker en vol machogeweld, maar met sterke vrouwen die voor licht en hoop zorgen.

Mijn Rembrandt

1

De een procent, de happy few, de welgestelde garde. Synoniemen voor de rijkste ter aarde die onherroepelijk een aantal clichés met zich meedragen. De onevenwichtige kunstwereldklucht MIJN REMBRANDT bevestigt die stereotypen gretig, terwijl privilege en parodie om het penseel strijden.

Deerskin

4

De Franse parttime filmmaker en muzikant Quentin Dupieux is een fulltime absurdist met naast de culthit 'Rubber' ook nog knotsgekke films als 'Réalité', 'Wrong' en 'Au poste!' op zijn naam. DEERSKIN (originele titel: 'Le daim') is zijn beste film tot nu toe: een heerlijke en bloederige, zwarte komedie met Jean Dujardin en Adèle Haenel.

Betty: They Say I'm Different

4

“Als ze optreedt, is het alsof je een X-rated film ziet, wanneer je een Disneyfilm verwacht.” Zo omschreven muziekjournalisten de optredens van Funk-Queen Betty Davis in de jaren zeventig. De Brit Philip Cox maakte een fascinerende korte documentaire over deze rebelse zwarte artiest die met haar muziek en persoonlijkheid haar tijd ver vooruit was.