Zoeken

Halloween

3

In mei brengt Cannes, met de uitreiking van de Carrosse d'Or door de Quinzaine, hulde aan John Carpenter, de regisseur die bewees dat 'gewone' horrorfilms buitengewone cinema kunnen zijn. Dat gebeurt 41 jaar na ‘Halloween’, de kleine slasher die een grote invloed had op generaties fans en filmers. En ook in het jaar waarin David Gordon Green een leuke variant serveerde.

Go Tell the Spartans

3

Na de propagandafilm ‘The Green Berets’ (1968, John Wayne) kwam de Vietnamoorlog lang enkel aan bod in documentaires (‘Hearts and Minds’, ‘Winter Soldier’). Tot in 1978 Michael Cimino’s Oscarsucces ‘The Deer Hunter’ de weg opende voor ‘Apocalypse Now’, ‘Platoon’ en vele andere. Met dank aan enkele ondertussen in de vergetelheid geraakte releases van datzelfde jaar: ‘Coming Home’, ‘The Boys in Company C’ en ‘Go Tell the Spartans’.

Mijn Rembrandt

1

De een procent, de happy few, de welgestelde garde. Synoniemen voor de rijkste ter aarde die onherroepelijk een aantal clichés met zich meedragen. De onevenwichtige kunstwereldklucht MIJN REMBRANDT bevestigt die stereotypen gretig, terwijl privilege en parodie om het penseel strijden.

Deerskin

4

De Franse parttime filmmaker en muzikant Quentin Dupieux is een fulltime absurdist met naast de culthit 'Rubber' ook nog knotsgekke films als 'Réalité', 'Wrong' en 'Au poste!' op zijn naam. DEERSKIN (originele titel: 'Le daim') is zijn beste film tot nu toe: een heerlijke en bloederige, zwarte komedie met Jean Dujardin en Adèle Haenel.

Betty: They Say I'm Different

4

“Als ze optreedt, is het alsof je een X-rated film ziet, wanneer je een Disneyfilm verwacht.” Zo omschreven muziekjournalisten de optredens van Funk-Queen Betty Davis in de jaren zeventig. De Brit Philip Cox maakte een fascinerende korte documentaire over deze rebelse zwarte artiest die met haar muziek en persoonlijkheid haar tijd ver vooruit was.

onomatopee