Zoeken

Thomas Stuber over Liebe in den Gängen

4

“Het post-DDR-gevoel, na de Val van de Muur, dat is mijn speelterrein”, zegt de in Leipzig geboren cineast Thomas Stuber. Zijn LIEBE IN DEN GÄNGEN creëert een milde alternatieve realiteit in een Oost-Duits grootwarenhuis. Het is een plek van tederheid en harmonie, waar echter ook een economische en persoonlijke depressie sluimert.

Manchester by the Sea

4

Klusjesman Lee kan het niet de baas, dat verleden van hem. “I can’t beat it”, murmelt hij. Wanneer zijn oudere broer overlijdt na een hartziekte, keert Lee van een troosteloos appartementsgebouw in Boston terug naar zijn geboortedorp aan de noordoostkust. Daar neemt hij, tegen zijn zin maar zeer plichtsbewust, de tienerzoon van zijn broer onder zijn hoede. De trauma’s die Lee nooit heeft kunnen losschudden, schuren weer naar de oppervlakte.

La La Land

3

In geen tijd werd de dertiger Damien Chazelle van een revelatie (‘Whiplash’) een zesvoudige Oscarwinnaar en gevestigde waarde. Met het alomgeprezen LA LA LAND veroverde hij filmfestivals, liet hij arthouses en multiplexen vollopen en reanimeerde hij schijnbaar in zijn eentje het al een tijdlang zieltogende genre van de romantische musical. Ongetwijfeld een van de meest markante films van het jaar en een charmant visueel en dansspektakel, maar te narcistisch om een nieuwe mijlpaal te zijn.

Trois coeurs

4

Er zijn twee zussen en drie harten in Benoît Jacquots melodrama 3 COEURS. De zussen worden vertolkt door de meest bekende dochter-actrices uit de Franse film: Charlotte Gainsbourg en Chiara Mastroianni.

mother!

5

“I'm confused”, zegt Jennifer Lawrence in MOTHER! wanneer ze de grip op haar realiteit verliest. In die staat van opperste verwarring wil Darren Aronofsky de kijker onderdompelen. Maar dan wel een verwarring gekoppeld aan verbazing en verwondering. Verbonden met opwinding en plezier. En versterkt door een verrassingseffect. Met een titel die refereert aan de kreet van Norman Bates in de moeder van alle horrormelodrama's, Alfred Hitchcocks 'Psycho', en via het uitroepingsteken waarschuwt voor een extreme en bevreemdende trip.

Ain't Them Bodies Saints

4

“Ik hou van Texas en zijn prachtige landschappen”, zegt filmregisseur David Lowery. “Het contrast tussen het intieme verhaal dat ik wil vertellen en de epische achtergrond waartegen het zich afspeelt is perfect voor deze film.

De Rouille et d'Os

4

“Ooit komt de pijn terug” besluit DE ROUILLE ET D'OS, verwijzend naar de gebroken hand én de getormenteerde ziel van Ali. Verleden, heden, toekomst; zoals steeds is alles problematisch bij Jacques Audiard.

Juste la fin du monde

4

Xavier Dolan is een fenomeen. De nog altijd maar 27-jarige Canadese wonderboy is al aan zijn zesde langspeelfilm toe, maar filmt nog met de intensiteit en het aanstekelijke enthousiasme van een debutant. Getuige de hysterische toon van JUSTE LA FIN DU MONDE, een huis clos gedreven door verbale duels van langs elkaar heen pratende familieleden. Toch is Dolans adaptatie van Jean-Luc Lagarces toneelstuk een erg volwassen film die tragedie en komedie verstrengelt.

The Immigrant

3

“De sleutel tot ambiguïteit is helderheid”, stelt regisseur-scenarist James Gray. “Je moet helder zijn om ambigu te kunnen worden. Vaagheid is de vijand.” Gray is een cineast die duidelijke, herkenbare verhalen vertelt maar tegelijk ook ambivalente personages opvoert. Overgoten met een klassiek sausje. Zo is THE IMMIGRANT een magistraal melodrama gedragen door ambivalente en ontroerende personages.

Pagina's