Zoeken

Thelma

4

De jonge Noorse cineast Joachim Trier creëert een onbehaaglijk, nachtmerrieachtig gevoel met THELMA, een modern sprookje over religieuze repressie, hekserij en een meisje in de greep van haar seksualiteit én bovennatuurlijke krachten. Een Scandinavische versie van De Palma's ‘Carrie’ die twijfel zaait over de grens tussen perceptie en werkelijkheid.

The Salvation

3

Dogma-filmer Kristian Levring ziet THE SALVATION als “een eerbetoon aan de klassieke western.

Only Lovers Left Alive

4

Het leven is maar niet fataal. Vanuit die levensfilosofie vertelt de Amerikaanse onafhankelijke cineast Jim Jarmusch luchtige en lichtjes surrealistische verhalen over in neuroses opgesloten mensen. Ook het door vampiers bevolkte liefdesverhaal ONLY LOVERS LEFT ALIVE, zijn meest poëtische film sinds Dead Man, is tegelijk grappig, speels en somber.

Maps to the Stars

4

Cannes gaf David Cronenbergs nieuwste het etiket 'Hollywood-satire' mee. Ten onrechte, want het is een tragisch surrealistisch drama over streven naar vrijheid en onsterfelijkheid. “Niet alleen in Hollywood trachten mensen wanhopig hun bestaan te affirmeren”, aldus Cronenberg. MAPS TO THE STARS is een schrijnende 'Ik besta!'-schreeuw.

War for the Planet of the Apes

3

In 1968 startte het filmverhaal van Planet of the Apes, gebaseerd op Pierre Boulles boek 'La Planète des Singes' uit 1963. De eerste filmfranchise was vijf epistels rijk en eindigde in 1973 met J. Lee Thompsons 'Battle for the Planet of the Apes'. Na een remake van de eerste film in 2001 was het in 2011 tijd voor een nieuwe (‘reboot’-)franchise, die een trilogie zou worden. Met WAR FOR THE PLANET OF THE APES is het einde van de trilogie aangebroken. De eindnoot volgt Caesar en zijn horde apen in een ultieme strijd tegen de mensheid.

Adieu Jean-Pierre Marielle (1932-2019)

5

Vrouwen verleiden met een mannelijke, diepe stem, acteur Jean-Pierre Marielle maakte er decennialang zijn kenmerk van in tientallen non-conformistische zedenkomedies. Met zijn plechtstatige dictie kon Marielle echter ook knap een sfeer van zielenleed en stille ontgoocheling oproepen in weemoedige drama’s. Altijd in basso profondo, uiteraard.

Pagina's