Zoeken

Le chat du rabbin

3

Na Gainsbourg, vie héroïque keert Joann Sfar voor LE CHAT DU RABBIN terug naar zijn animatie-roots; met behoud van de fabel als verhaalvorm.

Atlantique

4

Met haar eerste langspeelfilm ATLANTIQUE won de Frans-Senegalese Mati Diop de prestigieuze Grand Prix op het filmfestival van Cannes. Haar oom Djibril Diop Mambéty (‘Touki Bouki’) was een monument van de wereldfilm. Dit poëtische en politieke liefdesverhaal geeft aan dat de cineaste een meer dan waardige erfgename is.

La cordillera de los sueños

4

In zijn poëtische documentaire LA CORDILLERA DE LOS SUEÑOS, het derde luik van een trilogie, mediteert Patricio Guzmán over het heden en het verleden, de natuur en de mensen, van zijn zwaar door de dictatuur van Pinochet (1973-1990) getekende geboorteland Chili. Het werd andermaal een visueel wondermooi essay, tegelijk persoonlijk en universeel.

Paterson

4

Jim Jarmusch is en blijft een a-typische Amerikaanse filmmaker. Terwijl veel van zijn landgenoten de toeschouwer met hun eerste filmbeelden steevast volop in de actie en de chaos storten (lees: onderdompelen), opent PATERSON met rustige en poëtische beelden van een slapend koppel.

De Patrick

4

Soms ligt het Hoge Noorden verrassend dichtbij. Zo heeft Tim Mielants wat van een Scandinavische absurde komedie. Alleen speelt deze debuutfilm over verlies en identiteit – en een verdwenen hamer – in een fraai in beeld gebrachte Ardense naturistencamping waar 'onze' Kevin Janssens verdwaasd rondloopt.

Réparer les vivants

4

“Ik hoop dat ik met Réparer les vivants een een erg emotionele, menselijke film gemaakt heb over een onderwerp dat, hoewel het een verworven recht is in Frankrijk, nog altijd moeilijk bespreekbaar blijft”, zei Katell Quillévéré (°1980) toen we haar interviewden tijdens Film Fest Gent. “Terwijl het juist een heel mooi gegeven is en aangeeft hoe cruciaal het is om deel uit te maken van een gezin en een gemeenschap. Een samenleving die levens verlengt is een warme gemeenschap.” Maar ook: “Een hart is een heel mooi geschenk.”

Song to Song

4

“Sinds de triomf van 'The Tree of Life' blijft Terrence Malick koppig dezelfde narratieve software gebruiken,” schreef Le Monde toen het SONG TO SONG in 250 woorden neersabelde. "Stormachtige montage, shots gedrenkt in eenzelfde bad van licht en geluid, voice-over commentaar en acteurs neergepoot in paradijselijke decors. Maar wat ons toen deed trillen van opwinding dompelt ons nu onder in een mix van onverschilligheid en verbijstering.”

Betty: They Say I'm Different

4

“Als ze optreedt, is het alsof je een X-rated film ziet, wanneer je een Disneyfilm verwacht.” Zo omschreven muziekjournalisten de optredens van Funk-Queen Betty Davis in de jaren zeventig. De Brit Philip Cox maakte een fascinerende korte documentaire over deze rebelse zwarte artiest die met haar muziek en persoonlijkheid haar tijd ver vooruit was.

Isle of Dogs

4

Het Trumptijdperk inspireert de Amerikaanse onafhankelijke filmmaker Wes Anderson om, in na zijn 'Fantastic Mr. Fox' tweede stop-motionavontuur, voor het eerst een politiek geladen fabel te vertellen. Al blijft zijn Japanse animatie dystopie ISLE OF DOGS vooral speels en aaibaar. Anderson kwispelt en blaft maar laat het grommen en bijten achterwege.

The Net

3

De Zuid-Koreaanse autodidact Kim Ki-duk draaide na zijn poëtische doorbraakfilm 'Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring' (2003) vooral omstreden films. THE NET is minder choquerend, ook al is het een bikkelharde tragische vissersparabel die aangeeft hoe mensen in beide Korea’s het slachtoffer worden van achterdocht, wantrouwen, angst en fanatisme.

Pagina's