Zoeken

Jusqu'à la garde

4

Met zijn langspeelfilmdebuut JUSQU’À LA GARDE, een ondraaglijk echte afdaling in de emotionele en gewelddadige hel die een vechtscheiding is, won de Franse filmmaker Xavier Legrand in 2017 de regieprijs op het festival van Venetië. Zijn slimme mix van docudrama en thriller, van Depardon en Kubrick, is een filmische mokerslag die blijft nazinderen.

El reino

3

Met een mix van humor en ernst rekent de politieke thriller EL REINO, het grote prijsbeest van de Spaanse Goya's, af met corruptie en graaicultuur. We kijken via het point-of-view van de charismatische politicus, maar in een wervelend slot wordt het tapijt onder onze voeten weggetrokken.

The Killing of a Sacred Deer

4

Ofwel hou je van de koele, lichtjes surrealistische en sardonische cerebrale stijl van Yorgos Lanthimos ofwel heb je er een bloedhekel aan. Een tussenweg is er niet. Al helemaal niet bij zijn nieuwste horrortragedie THE KILLING OF A SACRED DEER, waarin de Griekse beeldenstormer meedogenloos wreedaardig zijn personages fileert.

The Handmaiden

4

Na zijn geweld- en wraaktrilogie 'Oldboy', 'Sympathy for Mr. Vengeance' en 'Lady Vengeance' bleef de voormalige Zuid-Koreaanse filmcriticus Park Chan-Wook zich met 'Thirst' profileren als een begenadigd genrefilmer. Met de duistere, erotische psychologische puzzelthriller THE HANDMAIDEN schuift hij meer op richting romantisch melodrama. Maar Park Chan-Wook is nog altijd gespecialiseerd in visueel sensationele, zintuigelijke cinema. Allesbehalve mainstream.

The Numbers Station

1

“Grosse Pointe Blank”, “Serendipity” en vooral “High Fidelity” zijn stuk voor stuk filmtitels die altijd wel zullen bij blijven alleen al dankzij acteur John Cusack die telkens opnieuw ronduit schittert. De verwachtingen bij deze nieuwe film waren dan ook groot. Maar deze thriller THE NUMBERS STATION van de Deense filmer Kasper Barfoed blijft onder de verwachtingen. De beloftevolle cineast maakt weliswaar zijn Engelstalig debuut maar de film blijft helaas steken in goede bedoelingen.

Split

4

Na het fenomenale succes van 'The Sixth Sense' eind jaren 90 leek de meester van de plotwending M. Night Shyamalan voorbestemd om de Amerikaanse cineast van het nieuwe millennium te worden.

Widows

4

In ‘Hunger’, ‘Shame’ en ‘12 Years a Slave’ focuste Steve McQueen heel nadrukkelijk en met pathos overladen op fysiek en mentaal lijden. Daar brengt de karaktergedreven rooffilm WIDOWS verandering in. De vierde langspeelfilm van de Britse regisseur is een gestileerd, maar warm verhaal van empowerment dat de samenleving een spiegel voorhoudt.

Pájaros de Verano

3

Tussen het majestueuze jungleavontuur 'El abrazo de la serpiente' en het psychologische woestijnoorlogsdrama 'Waiting for the Barbarians' draaide de Colombiaanse regisseur Ciro Guerra samen met Cristina Gallego het epische misdaaddrama PÁJAROS DE VERANO. Rode draad: de clash tussen beschaving en barbarij, tussen moraliteit en geweld.

Mijn Rembrandt

4

Terwijl de meeste documentaires kunst associëren met schoonheid en creativiteit, legt Oeke Hoogendijk in MIJN REMBRANDT de link tussen kunst en obsessie, tussen de drang om te scheppen en de drang om te bezitten. Daarbij ontstaat een heel nieuw documentair subgenre: de kunsthistorische thriller.

You Were Never Really Here

4

Met amper vier kronieken van verloren onschuld groeide Lynne Ramsay uit tot een van de meest getalenteerde hedendaagse (vrouwelijke) cineasten. In haar artistieke genrestudie YOU WERE NEVER REALLY HERE speelt Joaquin Phoenix een brutale enigmatische hitman die een meisje moet bevrijden uit de handen van een pedofiel. Zijn uitgeholde man beklijft.

Pagina's