Zoeken

The Love Punch

2

Alle ruwe badboys en slinkse maatpakcriminelen ten spijt: het moderne bendelid is modaal, onbehouwen en fysiek ongeschikt. Na doctorandi in het recente Smetto quando voglio zijn het in THE LOVE PUNCH van Joel Hopkins gepensioneerden die de kraak van hun leven plannen.

Dom Hemingway

2

In de gevangenis klampt een naakte man zich vast aan twee metalen stangen terwijl hij schuimbekkend een lyrische monoloog afsteekt. Het speeksel spat van zijn lippen en op de cameralens terwijl hij kermt dat “een schilderij van [zijn] penis in het Louvre zou moeten hangen”.

2 Days in New York

2

2 Days in New York, van de Franse cineaste en actrice Julie Delpy, is het vervolg op het romantische 2 Days in Paris. Relaties, levensvragen en afscheid nemen van het verleden vormen de hoofdingrediënten van deze scherpe komedie.

The Double

3

Drie jaar na zijn regiedebuut, het verfrissende Submarine, komt Richard Ayoade voor de dag met THE DOUBLE, een kafkaiaans drama met elementen van zwarte komedie, gebaseerd op Dostojevski’s novelle ‘De dubbelganger’.

Radiostars

2

RADIOSTARS, het langspeeldebuut van de Franse scenarist Romain Levy, is een komedie in de trant van het niet onaardige THE BOAT THAT ROCKED van Richard Curtis uit 2009. Net zoals in die film over piraatzenders vertelt Levy het verhaal van enkele rebelse radiomakers, zij het dan wel dat zij voor het volstrekt legale Blast FM radio maken.

We Bought a Zoo

3

In een cultuur die alsmaar cynischer is geworden is Cameron Crowe een van de laatste commerciële filmmakers die hardnekkig aan een onschuldige romantiek blijft vasthouden. Hij wil geloven in het goede in de mens, en in de notie dat liefde altijd overwint. Dat kan leiden tot oprechte pareltjes zoals Say Anything (John Cusack met zijn boombox!) of Almost Famous (die Tiny Dancer-scène!). Heb je pech, dan krijg je schmaltz als Elizabethtown.

A Promise

2

“Ik moet nog drie genres uitproberen, een musical, een animatiefilm en een historisch drama”, zei Patrice Leconte jaren geleden.

Movie 43

1

Nog maar net was de ‘koning van de wansmaak’ ofte John Waters te gast in Brussel, op het Offscreen filmfestival. Waters’ films verheffen kitsch tot kunst en trash tot stijlfiguur. De man neemt het filmmaken bloedernstig, waardoor zijn cultstatus meer op respect dan op hoongelach kan rekenen. Dat wansmaak en wansmaak twee verschillende dingen zijn, bewijst de gapende kloof die Waters scheidt van de rotzooi die deze ensemblefilm uit de Hollywoodfabriek is.