Zoeken

El reino

3

Met een mix van humor en ernst rekent de politieke thriller EL REINO, het grote prijsbeest van de Spaanse Goya's, af met corruptie en graaicultuur. We kijken via het point-of-view van de charismatische politicus, maar in een wervelend slot wordt het tapijt onder onze voeten weggetrokken.

Jusqu'à la garde

4

Met zijn langspeelfilmdebuut JUSQU’À LA GARDE, een ondraaglijk echte afdaling in de emotionele en gewelddadige hel die een vechtscheiding is, won de Franse filmmaker Xavier Legrand in 2017 de regieprijs op het festival van Venetië. Zijn slimme mix van docudrama en thriller, van Depardon en Kubrick, is een filmische mokerslag die blijft nazinderen.

The Numbers Station

1

“Grosse Pointe Blank”, “Serendipity” en vooral “High Fidelity” zijn stuk voor stuk filmtitels die altijd wel zullen bij blijven alleen al dankzij acteur John Cusack die telkens opnieuw ronduit schittert. De verwachtingen bij deze nieuwe film waren dan ook groot. Maar deze thriller THE NUMBERS STATION van de Deense filmer Kasper Barfoed blijft onder de verwachtingen. De beloftevolle cineast maakt weliswaar zijn Engelstalig debuut maar de film blijft helaas steken in goede bedoelingen.

Mijn Rembrandt

4

Terwijl de meeste documentaires kunst associëren met schoonheid en creativiteit, legt Oeke Hoogendijk in MIJN REMBRANDT de link tussen kunst en obsessie, tussen de drang om te scheppen en de drang om te bezitten. Daarbij ontstaat een heel nieuw documentair subgenre: de kunsthistorische thriller.

The Killing of a Sacred Deer

4

Ofwel hou je van de koele, lichtjes surrealistische en sardonische cerebrale stijl van Yorgos Lanthimos ofwel heb je er een bloedhekel aan. Een tussenweg is er niet. Al helemaal niet bij zijn nieuwste horrortragedie THE KILLING OF A SACRED DEER, waarin de Griekse beeldenstormer meedogenloos wreedaardig zijn personages fileert.

The Nile Hilton Incident

4

In de genrefilm THE NILE HILTON INCIDENT legt de Zweeds-Egyptische filmmaker Tarik Saleh via een mysterieus moordverhaal de vinger op duistere machtsstructuren tegen de achtergrond van de Arabische Lente.

Widows

4

In ‘Hunger’, ‘Shame’ en ‘12 Years a Slave’ focuste Steve McQueen heel nadrukkelijk en met pathos overladen op fysiek en mentaal lijden. Daar brengt de karaktergedreven rooffilm WIDOWS verandering in. De vierde langspeelfilm van de Britse regisseur is een gestileerd, maar warm verhaal van empowerment dat de samenleving een spiegel voorhoudt.

Hannah

3

Een masterclass in subtiel acteren, zo kan je het zich in België afspelende HANNAH omschrijven. Lesgeefster is Charlotte Rampling, onlangs ook al subliem in 'Red Sparrow'. Andrea Pallaoro, de Italiaanse regisseur van de studie in wanhoop en vervreemding 'Medeas', levert andermaal een donkere film af waarin minimalisme en miserabilisme verstrengelen.

The Handmaiden

4

Na zijn geweld- en wraaktrilogie 'Oldboy', 'Sympathy for Mr. Vengeance' en 'Lady Vengeance' bleef de voormalige Zuid-Koreaanse filmcriticus Park Chan-Wook zich met 'Thirst' profileren als een begenadigd genrefilmer. Met de duistere, erotische psychologische puzzelthriller THE HANDMAIDEN schuift hij meer op richting romantisch melodrama. Maar Park Chan-Wook is nog altijd gespecialiseerd in visueel sensationele, zintuigelijke cinema. Allesbehalve mainstream.

Atlantique

4

Met haar eerste langspeelfilm ATLANTIQUE won de Frans-Senegalese Mati Diop de prestigieuze Grand Prix op het filmfestival van Cannes. Haar oom Djibril Diop Mambéty (‘Touki Bouki’) was een monument van de wereldfilm. Dit poëtische en politieke liefdesverhaal geeft aan dat de cineaste een meer dan waardige erfgename is.

Pagina's

onomatopee