Zoeken

Quai d'Orsay

4

Met zijn nieuwste Quai d'Orsay verrast veteraan Bertrand Tavernier met een vinnige kijk achter de schermen van de macht en een van de beste politieke satires ooit.

Faust

4

Eindelijk is het zover. Faust, de vrije Goethe-interpretatie van maestro Aleksandr ‘Russian Ark’ Sokourov, de Gouden Leeuw van Venetië 2011, krijgt een officiële release in de Belgische bioscoop. Sokourov komt begin september zelf zijn film voorstellen in de Bozar.

Elena

4

Zelden heeft iemand zo’n drastische koerswijziging in zijn werk doorgevoerd als onlangs de Russische cineast Andreï Zvyaguintsev met zijn jongste film ELENA, na de pareltjes ‘The Return’ en ‘The Banishement’. Of toch niet?

Gloria

4

Met het op de vorige Berlinale enthousiast ontvangen GLORIA – hoofdactrice Paulina García werd bekroond met de Zilveren Beer voor Beste Actrice – levert de Chileense cineast Sebastián Lelio een liefdesfilm af die van maturiteit, diepgang en emotioneel inzicht getuigt.

Once Upon a Time in Anatolia

4

Even zag het ernaar uit dat ONCE UPON A TIME IN ANATOLIA, de jongste film van de Turkse crack Nuri Bilge Ceylan, in België zelfs niet in de bioscoop zou worden uitgebracht. Toch wel nu blijkt. Eindelijk.

Terraferma

3

De Pelagische eilanden vormen het decor van het filmoeuvre van de Romeinse cineast Emanuele Crialese. Na het witte eiland Lampedusa uit Respiro (2002), koos hij nu voor Linosa in TERRAFERMA.

Les chevaux de Dieu

4

Zelfmoordaanslag. Een intussen ietwat verbasterd woord en een primair beeld dat we associëren met de Arabische landen. Maar: waarom blaast iemand zichzelf eigenlijk op? De Franse Marokkaan Nabil Ayouch keert na 'Ali Zaoua' (2000) terug naar de sloppenwijk Sidi Moumen in Casablanca en onderzoekt met LES CHEVAUX DE DIEU hoe wanhoop kan omslaan in extremisme.

Barbara

4

De filmaffiche is heel mooi qua symboliek: de rugzijde van hoofdactrice Nina Hoss – lang blond haar, opgestoken in een dotje – die roerloos de leegte in staart, het gelaat verborgen voor de kijker. Net zoals de film niet opvallend maar zodra je er dieper op ingaat merk je hoe fijngevoelig en doordacht alles is. Voor de vijfde keer werkte Christian Petzold samen met zijn ondoorgrondelijke muze Nina Hoss. In 2007 leverde dat haar op de Berlinale de actriceprijs (Yella) op, dit jaar was de film goed voor de regieprijs, de Zilveren Beer.

No

4

Naar aanleiding van Tony Manero vertelde Pablo Larrain: “Ik wou terug naar de Chileense films van net voor Pinochets staatsgreep in 1973, een sociale cinema met documentaire inslag. De films inspireerden me omdat ze een sterk politiek standpunt vertolkten zonder pamflettistisch te worden. Ze legden de vinger op iets unieks: imperfectie gekoppeld aan authenticiteit.” Die combinatie ontwikkelde Larrain verder in Post mortem en in NO, de slotdelen van zijn Pinochet-trilogie.

An Episode in the Life of an Iron Picker

4

Onmogelijk om onbewogen te blijven bij de nieuwste film van Bosniër Danis Tanovic die voor zijn opmerkelijk debuut No Man’s Land in 2001 de Oscar voor Beste Niet-Engelstalige Film ontving. Zijn jongste IRON PICKER was vorig jaar in Berlijn goed voor de grote juryprijs, samen met de acteursprijs voor hoofdacteur Nazif Mujic.

Pagina's

onomatopee