Zoeken

Grâce à Dieu

4

Frans filmmaker François Ozon draait steevast literair verankerde universele, tijdloze fictiefilms over vrouwen. Genre ‘8 Femmes’, ‘Angel’ en ‘Frantz’. Een uitzondering, GRÂCE À DIEU, het op ware feiten gebaseerde verhaal van drie slachtoffers van een pedofiele priester die jarenlang strijd leverden om het misbruik aan de kaak te stellen.

Grace Of Monaco

3

Toen Grace Kelly begin de jaren '60 besloot om Hollywood te laten voor wat het was – nochtans had ze tot driemaal toe de hoofdrol gespeeld in een thriller van Alfred Hitchcock, die haar definitief had gelanceerd – en te kiezen voor een huwelijk met prins Rainier van Monaco was

Short Term 12

4

Op het eerste gezicht oogt South by Southwest (SXSW)-laureaat SHORT TERM 12 als de dertiende indie in een dozijn Sundanceklonen (de film ontsproot uit de gelijknamige kortfilm waarmee Destin Cretton in 2009 de juryprijs in Park City wegkaapte). Het ogenschijnlijk eenvoudig verpakte relaas over het reilen en zeilen in een opvangtehuis waar achtergestelde tieners en getroebleerde zorgverleners hun leven opnieuw op de rails proberen te duwen, beroept zich dan ook op de ingrediënten waar heel wat SXSW-debutanten een patent op lijken te hebben genomen.

Greta

2

Neil Jordan en Isabelle Huppert kennen allebei hun weg in B-films die de ‘B’ met trots dragen. Of stalkerthriller met sprookjesallures GRETA de juiste snaar raakt, is echter nog maar de vraag.

Les fantômes d'Ismaël

2

Cannes openen is geen sinecure. Ideaal is de combinatie sterallure en filmpracht. Soms loopt dat behoorlijk mis. Zo krijgt de dit jaar alomtegenwoordige Nicole Kidman een Cannesherkansing na de uitgejouwde opener 'Grace of Monaco' in 2014. Met LES FANTÔMES D’ISMAËL is nu geen Amerikaanse publiekstrekker gekozen, maar een film van een Franse favoriet – Arnaud Desplechin – waarvoor Mathieu Amalric, Charlotte Gainsbourg en Marion Cotillard op de rode loper zullen verschijnen. Het zonlicht en de cameraflitsen daar zijn scherper dan de zachte lichtinvallen waarin hun zoekende personages door elkaars leven dolen in Desplechins psychoanalytische spiegelpaleis.

Betty: They Say I'm Different

4

“Als ze optreedt, is het alsof je een X-rated film ziet, wanneer je een Disneyfilm verwacht.” Zo omschreven muziekjournalisten de optredens van Funk-Queen Betty Davis in de jaren zeventig. De Brit Philip Cox maakte een fascinerende korte documentaire over deze rebelse zwarte artiest die met haar muziek en persoonlijkheid haar tijd ver vooruit was.

Pagina's

onomatopee